Hüseyin Nihal Atsız - Geri Gelen MektupŞiir
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu.
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince,
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince,
İçimdeki azgın devi rüzgârlara attım;
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.
Gözler ki birer parçasıdır sende İlah'ın;
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın...
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
Sen öldürüyorken de, vururken de güzelsin!
Hüseyin Nihâl Atsız 
Ruh Adam
Hüseyin Nihâl Atsız Ruh Adam
Reklam
Nihal Atsız - Bütün Türk Gençliğine
Ezilmekten çekinme… Gerilmekten sakın!
İradenle olmalı bütün uzaklar yakın,
Dolu dizgin yaparken ülküne doğru akın
Ateşe atılmalı, denize dalmalısın.
Ölümlerden sakınma, meyus olmaktan utan!
Bir kere düşün nedir seni dünyada tutan?
Mefkuresinden başka her varlığı unutan
Kahramanlar gibi sen, ebedi kalmalısın…
İnsanlar okunmamış birer kitaptır. En basitleri hakkındaki hükmü bile tamamının okunmasına bırakmalı. Biraz derince olanların ise, iyice okunduktan sonra üzerinde az veya çok düşünmek lâzım.
Ruh Adam, Hüseyin Nihal Atsız
Fuhşun felsefesini yapmak,namusun müdafaasını yapmaktan daha kolaydır...
Ruh Adam, Hüseyin Nihal Atsız
Seni hâlâ seviyorsam kimseye benzemediğin içindir.
Ruh Adam, Hüseyin Nihal Atsız
Reklam
Reklam