Mutluluğun resmini soran bir şiir biliyorum, mutsuzluğun resmi de türlü türlüdür. Ama kokusunu soran olursa, herhalde bizim koğuştaki gibi, genzi yakan, burun direğini sızlatan, insanda ağlama isteği uyandıran bir esansı olmalı.
Uzaklardan bir vapurun keskin sireni duyuluyor. Biz, kendini çoktan büyümüş sanan üç çocuk, üstümüzden söylenmemiş şarkılar akmamış gibi, yeniden yan yana oturup, yaptığımızın seyretmek olduğunu bilmeden, denize bakmaya koyuluyoruz.