Piç sensin piç donat,gururum yaaaa
Bir şekilde fırsatını bulup o kırmızı odaya girmeliydim. Sonat o odayı bu kadar iyi koruyorsa belli ki orada görmemi istemediği bir şey vardı. Eğer ona yakalanmadan kırmızı odaya girmeyi başarırsam belki Beşir’le ilgili bir şeyler bulabilirdim. Sonat’ın evine taşınmamın tek nedeni annem ve Gurur’a iyi bir ders vermek değildi, aynı zamanda Beşir’in nerede olduğunu bulmalıydım.
Sonat yanımda otururken kolunu omzuma atınca tüm bedenim gerildi ama tepki vermemeye çalıştım. Zorla elime tutuşturduğu kadehi gösterip hafifçe tebessüm etti. “İçkini hiç içmemişsin.”
İçkiden nefret ettiğimi bilmesine rağmen her ortamda bana bir kadeh uzatması dayanılacak gibi değildi. Onun evinde içecek kadar aptal değildim, Sonat çoğu konuda bana hiç güven vermiyordu. “Alkol tüketmiyorum.”
Kadehi sehpanın üzerine bırakma bahanesiyle ayağa kalkıp onun temasından kurtuldum. “Uykum geldi, hangi odada kalacağımı gösterir misin?”
Bilerek ondan uzaklaştığımı anlamıştı. Tüm keyfi kaçtığında duvardaki saate bakıp bana döndü. “Saat daha on, uyumak için çok erken değil mi?”
“Bugün yaşadıklarım benim için hiç kolay değil.” Yalandan esneyip uykum gelmiş gibi davranmaya başladım. “Biraz uyuyup dinlenmek istiyorum.”
“Pekâlâ.” Başını hafifçe sallayarak ayağa kalktı. “Odamda rahat edeceğine eminim.” Omuzlarımdan başlayıp tüm bedenime ulaşan soğuk bir hisle kaskatı kesildim. “Odanı bana vermene gerek yok, başka bir odada kalabilirim.”
Gözlerindeki sıcak ifadeyle yanıma gelip elini belime koyduğunda yine tedirgin olmuştum. Sürekli bana dokunması sinirlerimi bozuyordu. Belimi tutarak beni kapıya doğru yönlendirirken sık sık bakışları bana kayıyordu. “Evimde rahat etmeni istiyorum, odamda kalabilirsin.”
“Sen nerede kalacaksın?”
“Seninle aynı odada.” Anlamadım?
Adımlarım durduğunda sırtımdaki eli bir ateşe
Ölümün ardından
Bir fani rüyaydı bu, bitti nihayet perde,
Dünya bir gölge imiş, asıl vatan o yerde.
Yolcu uğurlandı bak, sessiz ve derin evden,
Kurtuldu ruh kafesten, o kapkara alevden.
Toprak sessiz bir ana, kucağını açıyor,
Dünyadaki rütbeler, birer birer kaçıyor.
Gözlerdeki o gaflet, yırtıldı bir an için,
Sual eyler melekler: "Bu ömür bitti niçin?"
Ardında kalan dünya, artık bir eski masal,
Ne bir teselli verir, ne mülk ne de bir misal.
Musallanın üstünde, bir garip yolcu şimdi,
Az önce nefes alan, o titrek mum da dindi.
Gaflet uykularından, uyanıştır bu ölüm,
Hakka giden kervanda, son varıştır bu ölüm.
O büyük mahkemede, mizan kurulduğu an,
Rahmetin gölgesinde, can bulur elbet inan!
“Nihayet bir gün sizi gördüm. Yabancı bir erkekle beraberdiniz. Kapalı bir arabanın içinde yüzünüzü kaim bir peçe altında saklayarak önümden geçtiniz. O vakit, gönlümün ümitsiz karanlığında titreyen o tek yıldız da söndü Perihan Hanımefendi. Gözlerimin kurumuş menbaında kalan son gözyaşı damlasını da sizin ölen hayaliniz için döktüm. Artık, şimdi mesudum.”
Sönmüş Yıldızlar’da, geçmişte gösterişli bir hayat yaşamış ancak zamanla hayalleri yıkılmış insanların hikâyeleri anlatılıyor. Her bir hikâyede dönemin insan ilişkileri ve duygusal çatışmaları ustalıkla işleniyor. Elbette hayal kırıklıklarının ve değişen duyguların muhasebesi eşliğinde…
Satırlar mektuplarla ilerlerken, her bir mektup bir duygu alışverişini, bir yüzleşmeyi ve bir hesaplaşmayı barındırıyor. Türk Edebiyatının ulu çınarı Reşat Nuri Güntekin okuru sönmüş yıldızlara benzeyen insanların iç dünyasında uzun bir yolculuğa çıkarıyor.
Bahâr olmuş, çemenler, lâleler, güller bütün bitmiş;
Gülüm, bir sensin ancak bitmeyen hâlâ şu topraktan.
Rebî'î bir bulut şeklinde ağlarken mezârında,
Nihâyet öyle yaş döksem ki, artık sen de fışkırsan!
Mehmet Âkif Ersoy 
Safahat
Mehmet Âkif Ersoy SafahatNeverland Wendy Peter Pan
Yetişkin Peter Pan özgürlüğüne takık ve sorumluluk almaya alerjisi olan biridir.Bu bir pop psikoloji tabiridir.Bahsi gecen peter pan yetiskin görünümünde ama çocuk kalma arzusunda olan çelişkili bir karakterdir.Yakınlığı yutulma olarak algılama eğilimi vardır.Bu yüzden başlarda çok büyüleyici bir flörtözdür ama ona ihtiyaç duyulduğunda duygusal erişilmezliğiyle yüksek duvarlarını çoktan örmüş olur.Neverland’ini korumak ister ama dünyanın sert gerçeklerindende onu koruyacak bir Wendy’ e yani kurtarıcı bir kadına ihtiyaç duyar. Sevgili Wendy sen erken yaşta büyümek zorunda kalmış, sınır koymakta zorlanan, faydalı olmak için herşeyi feda etmeye hazır koca yürekli bir kadınsın.Peter Pan’in çocuksu kalabilmesi için onun adına kararlar verecek onu zamanla kontrol edecek ve domestikleşeceksin.Peter Pan ise senin tarafından yutulma deneyimine bir çeşit başlarda ‘bakılıyorum’ konforuyla önce müsade edecek ta ki bir gün ansızın firar edene kadar.O firar edecek çünkü ilişkiyle birlikte sorumlulukları artmış olacak.Seni bir romantik partner olarak değil de annesi gibi görmeye başlayacak.Ve senin onu ilk günlerde gördüğün, dahi tatlı çocuk olarak yeniden sevilebileceği yeni bir Neverland arayacak.Bu ebedi çocuğu sen Weny büyütemezsin. Onun büyümesi için Neverland in dışındaki iklimin rüzgarını nihayet teninde hissederse değişim başlar.Wendy ise Peter’a müdahale etmeyi bırakmalıdır.Elektrik faturasını yine ödemediğinden kesilecekse , uyanamadığından işten atılacaksa atılmasına, bu acıyı çekmesine izin vermelidir. Peter ı büyütmeye çalışmaktan vazgeçmelidir.
(aysilsusuzlu)