emine
@nihayetinde
dünya sonlu, kalbim kederli
Şöhret ve koltuk hırsı nerede, ben nerede?
Yapacaksan bir şey, yokluğun-yoksulluğun mutluluğuna erdir beni.
Sayfa 54
Reklam
Ay yüzlülerin çehresi güzeldir amma, dolunaylar geçicidir, onu da unutma!
Her aşkın sonunda gözyaşı olduğunu ne biliyorsun diye sorarsan, bildiğim âşıkların işi ah ile figandır. Kara gözlülerin göz bebeklerini aklına getirme sakın!
Bebektir diye kanma, içtikleri hep kandır.
Diyelim ki, Fuzûli “güzellerde vefa olur” demiş diye üstüne atlama!
Şairlerin sözüne güven m’olur; ayette geçer, elbette yalandır.
Sayfa 47
Şu âlemde maksat iyi bir ad yapmaksa, elhamdülillah ad sahibiyim.
Ey Fuzûli, hamdolsun; gayrı dervişlik ve düşkünlükle meşhurum.
Sayfa 44
Öyle bir çağdayız ki, nazmın da bir hükmü kalmadı; pazarda şiir sorulmaz oldu. Nazmın değeri nasıl düştü, bilemezsin; tumturaklı sözü küfür sayacaklar neredeyse.
Öyle bir diyara döndü ki burası; bin gayretle, sözün mazmununa cinaslı bir yorum getirip de bin ipliğe gün görmemiş mücevher dizsem, bin bahçeye nazlı güller diksem de fayda yok; kimsenin onlara bakası yok; gülüme diken, lâlime taş der çıkarlar.
Sayfa 19