Yolum dert diyarına düştü; yok mu bana yoldaşlık edecek?
Her kim dertle, gamla, bin sıkıntıyla baş edebilirse, yoldaşım odur bu seferde.
Zevk düşkünlerine yer yok!
Yolculuk için bineğe de gerek yok; kâgıtla kalemdir vasıtamız. Yola nevale gerekirse onu da hoş anlamlar, oturaklı cümleler halleder.
Ha gayret, ağırdan almayın; menzile varmalıyız, zaman önemli.
Ey talih, sen de bir kere olsun arkamızda dur, vefasızlık etme.
Akıldan beklentim, bana yol göstermesiydi;
oysa bana yoldan çıkmamı öğütlüyor o.
Senin gerçeğini araştırmada, akıl yayan kalır; kör ve gariptir. Yardımını bana yoldaş katarsan, o an yolumdaki engeller hafifler. Sana ne denli tutkun olduğumu gör, beni emelime kavuştur. Talihimi çevirmek senden, çabalama ve sebat benden.
İnci gibi söze hürmet edenler, hazine verip cevher alanlar ortadan çekilince, ne helal dedirtecek usta kaldı ortada, olanlarda da huzur kalmadı.
O kalanlar da başını hırkalarına kıstırıp, çektiklerini dile getirmez oldular.