Nilberen
@nilberen01
55 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
“Hep karşı tarafı düşünmek nezaket midir?Düşündüğün kişi kendi hayatında seni nereye koyuyor?Yaşlılara yok sayıldığı hissini vermek kimin suçu?Hep çok mu meşgulüz?”Gibi aklıma takıla sorularla kitabı bitirdim ve hayatımı bir kere daha sorguladım çok beğendim çok .
Reklam
470 sayfalık bir kitabın niye bittiğine mi kahramanlarla arkadaş olmuş gibi hissine mi?Mevlüt’ün kafasındaki tuhaflıkları hep hissetme mi şaşırayım bilemiyorum. Mükemmel ve etkileyici.Çok sevdimmm çok keşke hiç bitmeseydi.
Ahhhh!!! Oblomov
"Bu hayatın bir ekseni yok:Derin hayati hiçbir yanı yok.Bütün bu salon adamları benden çok daha uyuşuk,benden çok daha ölü.Hayattaki gayeleri ne?" diye soran Oblomov aslında hiç de haksız sayılmaz?Hayata tutunmak ,atalet duygusundan kurtulmaya çalışmak istese de yine de hayalleri yarım kalır. Hayatı anlamaya çalışan Oblomov o kadar saf,iyi niyetli ki bir türlü içindeki tabiatı uyandıramaz ve yavaş yavaş ruhunu öldürür.Oblomov bana hayatı kaçırmamak gerektiğini; bazen bir gülüşte bazen bir çiçekte bazen de bir müzikte hayatın kalp ritimlerini duymak gerektiğini anlattı.
Kitabın ilk bölümlerindeki aşk ve tutkunun daha sonra saplantıya dönüşmesi büyük bir merak uyandırıyor.Daha sonra Kemal'in Füsun'un evine 9 yıl ziyarete gitmesi ,Kemal'in dibe çöküşü biraz karamsar bir hava yaratıyor.Keşke bu aşkı bir de Füsun'dan okusaydık.Fakat Orhan Pamuk kitabın sonunda müthiş bir şekilde giriyor ve kitabı bambaşka yere taşıyor.Müze fikrinin romana dönüşmesi hikayesi roman kadar zevk verdi.
Yazarla ilk tanışmamız.Körburun'da aşk,tarih öyle bir yaşanıyor ki oraya siz de gitmek istiyorsunuz.Bu küçücük adaya 3 nesil bir aşk ve tarih sığmış.Kitap beni oldukça etkiledi.Yazarın diğer kitaplarını da okumak istiyorum." Bazen önümüzdeki tek seçenek sıfır noktasına geri dönmektir."
Reklam