Nil Danışmaz
@nildanismaz
Eren Gürleyük'ün anlatımındaki en dikkat çekici yanlardan biri, yüksek sesli bir dramatizme ihtiyaç duymadan huzursuzluk yaratabilmesi. Cümleler sakin ilerliyor fakat o sakinliğin altında sürekli büyüyen bir gerilim hissi var. Okur, karakterlerin yaşadığı kırılmaları yalnızca okumuyor, aynı zamanda onların içine sıkıştığı duyguları da hissetmeye başlıyor. Kitabın adı olan "eşik" kavramı da burada çok katmanlı bir anlam kazanıyor: bir kararın eşiği, bir yüzleşmenin eşiği, değişmenin ya da değişememenin eşiği...
Bununla birlikte, kitapta bazı öykülerin oldukça kısa tutulmuş olması zaman zaman okurda eksiklik hissi yaratabiliyor. Özellikle güçlü bir atmosfer kuran kimi metinler, tam derinleşmeye başlamışken hızlıca sona eriyor. Bazı karakterlerin iç dünyasını biraz daha uzun takip etmek ya da öykülerin bıraktığı duygunun daha fazla açılmasını görmek mümkün olabilirdi. Bu durum kitabın ritmini tamamen bozmasa da, bazı öykülerin "tam anlatılmamış" hissi bırakmasına neden oluyor.
Yine de Eşik, çağımız insanının görünmez yalnızlıklarını, alışılmış hayatların içindeki kırılmaları ve modern düzenin birey üzerinde kurduğu baskıları güçlü biçimde hissettiren bir kitap.
Reklam
Akordiyon çalan Bulgar kadının bebeği ağlıyor. Kadın sırt üstü yere serilmiş. Donup kalıyorum olduğum yerde. Etrafında insan kalabalığı. "Öldü mü?” diye soruyor biri. Çaldığı akordiyon yerde ters dönmüş. Akan kan ayakkabılarıma bulaşıyor. Saat 8.30... Ben otobüsü kaçırıyorum. Kadın ölüme yetişiyor.
Bebek ağlamakla ağlamamak arasında, annesiyle yaptığı anlaşmaya sadık kalmaya çalışıyor. Annesi yanağına bir öpücük kondursa kötü hiçbir şey olmadığına ikna olacak sanki, çaresizce annesine bakıyor. Ne kadın öpücük konduruyor ne de bebek ikna olmuşa benziyor.
Benim dükkânın bitişiğindeki harabe binanın önüne çöküveriyor kadın. Komşu esnafın ve sokaktan geçenlerin önünde çöp yığını oluşturdugu pis kokulu binada akordiyon sesiyle çicekler açmaya başlıyor. Üst üste yığılmış siyah poşetlerden akan çöp suyu berraklaşıveriyor kadın şarkılara girince. Sidik kokan sokağı fesleğen kokusu sarıyor. Hava eflatuna dönüyor.
Reklam