... dört yıl boyunca aynı yastığa baş koyan iki insandan biri ötekine nasıl böyle bir şey yapabilir, şu yeryüzünde göz göze gelmenin bile bir hatırı yok mudur, dokunmanın bir hatiri yok mudur, öpüşmenin bir hatırı yok mudur diye kendi kendime söyledim durdum...
Hani bazı kişiler vardır, hiç konuşmasalar bile insan onları görünce nefesinin genişleyip zihninin açıldığını hisseder ya, Cemalettin bey de o türdendi iste.
İnsan bir kez lafa başladı da birazcık yol aldı mı, kendi sesiyle kendini şımartiyor galiba. Şimarmak da,biliyorsunuz, çocukluğumuzdaki ruha misafirliğe gitmektir.