Bayram günleri giyinip kuşanıyorlar, özellikle takıp takıştırıyorlar, kendilerini herkese göstermek için koğuşları bir bir dolaşıyorlardı. Güzel giyinmiş bir mahkumun neşesi çocukça oluyordu. Aslında çoğu mahkum tam bir çocuktu.
Neşeliydi, sık sık gülerdi. Ama gülüşü mahkumların o kaba,edepsiz gülüşüne hiç benzemezdi. Çocukça içtenliği anımsatan, ak saçlı insanlara pek yakışan aydınlık bir gülümsemesi vardı. Belki yanılıyorumdur, ama bence bir insan en iyi gülüşünden tanınabilir.
Çok iyi anımsıyorum, bu dünyaya adımımı atar atmaz burada pek çarpıcı, olağanüstü ya da daha doğrusu, beklenmedik bir şey bulamadığıma şaşırmış gibiydim.