Ben geçmişimi nerede saklayacağım? Geçmişinizi cebinizde saklayamazsınız; onu koyacak bir eviniz olmalı. Benim gövdemden başka bir şeyim yok; yapayalnız bir adam salt gövdesiyle anıları saklamaktan keyif alamaz. Anılar üzerinden geçip gider onun. Ama yakınmamalıyım: Sadece özgür olmayı istemiştim ben.
Reklam
Aslında beni tiksindiren şey, dün gece kendimi pek yüce hissetmiş olmak. Yirmi yaşındayken kafayı çeker, sonra Descartes gibi bir adam olduğumu ileri sürerdim. Kendimi hamasetle şişirdiğimi çok iyi bilsem de engel olamazdım buna, hoşuma giderdi. Ertesi gün, kusmuk dolu bir yatakta uyanmış gibi yüreğim daralırdı. Sarhoşken kusmuşluğum yok ama keşke olsa! Dün akşam sarhoş bile değildim. Bir budala gibi yücelttim kendimi. Su gibi saydam, soyut düşüncelerle temizlemeliyim benliğimi.
Bitti artık: Kalabalık seyrekleşti, şapka çıkarmalar azaldı, vitrinlerin pek çekiciliği kalmadı. Tournebride Sokağı'nın sonuna geldim. Sokağı geçip karşı kaldırımdan geri mi dönsem acaba? Bu kadar yeter sanki. Yeterince dazlak kafa, kuru, seçkin, silik insan yüzü gördüm.
En bayağı olayın bir serüvene dönüşmesi için onu anlatmaya koyulmamız gerekir, bu yeterlidir. İnsanları aldatan da bu zaten: İnsan hikayecilikten kurtulamaz, kendi hikayeleri ve başkalarının hikayeleri arasında yaşar; başına gelen her şeyi hikayelerin arasından görür, hayatını anlatıyormuş gibi yaşamaya çalışır.
Puan vermedi·169 syf.·
2021 140. kitabı
Reklam