“Ne tuhaf, dünyada bencillikten, hırstan, kibirden başka bir şey daha var: Nini… “ Daima doğru yerde olduğu için onu kimse asla görmezdi. Ve daima güler yüzlü olduğu için kimse ona, sevdiği adam çekip gitmişken ve sütünü içmesi gereken çocuk ölmüşken nasıl güler yüzlü olabildiğini sormazdı.”
“Nini” derlerdi. Ve sanki şunu demek isterlerdi: “Ne tuhaf, dünyada bencillikten, hırstan, kibirden başka bir şey daha var: Nini…”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Capua'dan Roma'ya kadar çarmıha gerildiler.
Crassus bunlardan ele geçirdiklerinden 6000'nini Via Appia'nın iki tarafında çarmıha gererek öldürtmüştür.
..ne tuhaf, dünyada BENCİLLİKTEN, HIRSTAN, KİBİRDEN başka bir şey daha var: Nini..
Bretonya'da rüzgar şarkı söylüyor, yaşlı taşların arasına dalgalar vuruyordu. Denizden kırmızı kayalar yükseliyordu. Nini sakindi; denize ve gökyüzüne, bütün bunlara aşinaymışçasına gülümseyerek bakıyordu.
- Nini bile; ihtiyar sütanneyi hatırlıyor musun? Her şeyimizi bilirdi.
- Hâlâ yaşıyor mu ha?
- Evet yaşıyor, kendi meşrebince. Büyük büyükbabamın diktiği şu pencerenin önündeki ağaç gibi yaşıyor. Bütün canlılar gibi onun da süresi var; yaşamak zorunda olduğu bir süre.
Sayfa 65