Bir Yazar Bir Kitap
* Size öyle bir hikaye anlatacağım ki, anlatacaklarım bittiğinde, öğrendiklerinizin bir kısmını unutmak isteyeceksiniz. Heyhat, hepimiz unutmayı becerecek kadar şanslı değiliz.
Bazen hayatınızda tüm
HEP KİTAP
Çekilebilir miydi ? Kimsenin umudu yokken neden devam etti ?
....bunlar o günlerdir ki bazen, hatta Mustafa Kemal bile canından bezer, bırakmak herşeyi bırakmak, bir köşeye çekilmek, kaybolmak ister:
"Hem kendimi bu tessürden kurtarmak, hemde böyle düşünceleri tevehhümden kurtarmak için, o güne kadar ihdas edilen vaziyet-i tarihiyenin ve bu vaziyetin o günden sonraki safahatına ait mesuliyeti, diğer bir arkadaşa tevdi ederek, kuşe-i nisyan ve inzivaya çekilmenin muvafık olacağını düşündüm..."
(23 Nisan 1921 Hakimiyet-i Milliye beyanatı)
Acaba çekilebilir miydi? Bu sualin cevabı, tek kesin olarak şu olsa gerektir:
Hayır çekilemezdi...
Çünkü Mustafa Kemal, çıktığı ve hak bildiğin yoldan dönecek ve çekilecek mizaçta bir adam değildi. Ama muhakkak ki bu yolda, mihnet, ıstırap hatta yalnızlık şarabını son damlasına kadar içti. Ama ne var ki, Nebi lerin, Önderlerin, büyük Kurtarıcı ve Kurucuların mücadelelerindeki yüceltici imtihanları zaten budur. O da bu şarabın büyülü lezzetini sonuna kadar tattı...
Unutmalar Üzerine, kaçınılmaz Sona harika bir yazı
Bir roman kadar uzun bu tümce
-Sonra işte yaşlandım
Gülten Akın
Büyükannemin masalsı sesini duyuyorum Taşplak kayıtlarındaki cızırtılı şarkılarda Kimi şarkılar şarklı yanımıza karşılık mıdır Muamma ile basit sözler yan yana düşüyor (Ya da iç içe giriyor mu demeliyim buna.) İlkgençliğim; açıkhava sinemaları, serseri Mayın diyordu komşu kızın annesi, bütün Bunlar Çocuk ve Allah’tan önceydi galiba.
Sonra Politzer, Dimitrov, Devlet ve İhtilal;
Kronştadçılan (gecikerek de olsa) samimi Bulduğunu Lenin’in, Nisan Tezleri’ndeki Faust’tan alıntısı da nisyana gömülmemiştir: “Gri teoridir, dostum; ama yeşil yaşamın Sonsuz ağacıdır” /diyalektik handikap bu/ Hâlâ ezberimde Fuzuli’den birçok gazel, Mahir’in Kesintisiz’i Deniz’in son sözleri Hani derler ya, “mıh gibi” aklımdadır;
Ama dün okuduğum kitabın adı neydi, Hatırlayamıyor bu yorgun hâfıza!..
“Nisyan ile malûl” olduğumuz malûmdur Ama malûlen emekli solcunun muhabbeti Kötü çevrilmiş bir kitabı okumaya benzer Ödünç anılar labirenti de denilebilir belki.
Son günlerde unutup gidiyorum fincandaki Kahveyi, oturduğum evin kapı numarasını, Yaşadığım şehrin ne kadar az tanıdık ve gri Olduğunu fark ediyorum yıllar geçtikçe Şimdi yüzler silinip gidiyor birer birer Fotoğraftakiler kimlerdi çıkaramıyorum Vedâ ediyor sanki herkes sitemkâr edâ ile Dalgınsın diyor kadehteki rakının mavisi Bellekteki pası silemiyor artık bu hayat;
Anılar edinmiştim bunca yıl kış kıyamet Sımsıcak tutsun diye kalbimin tenhasını Ama babamın ölüm tarihini ikide bir Telefon edip öğreniyorum kardeşimden de, bir itiraf düşüyor şimdi payıma “-Sonra işte yaşlandım”
EHL - İ SÜNNET KASÎDESİ Ehl - i sünnet i'tikâdı , sana önce , lâzım olan , Yetmişüç firka var , ammâ , Cehennemlik geri kalan , Müslimânlar , hep sünnîdir ; cümlenin reîsi Nu'mân . Cennet
