Tüm öncekilerden çok daha önemli olan şey belli bilgilerin tüm olanaklı deneyimlerin
alanını bırakmaları ve deneyimde kendilerine karşılık düşen hiçbir nesnenin verilemediği kavramlar yoluyla yargılarımızın alanını deneyimin tüm sınırlarının ötesine
genişletme görünüşünü almalarıdır.
Tam olarak duyulur dünyanın ötesine, deneyimin hiçbir yönlendirme ya da düzeltme
yapamadığı alana geçen bu son bilgilerdedir ki usumuzun önemlerinden ötürü anlağın görüngüler alanında öğrenebileceği
her şeyden çok daha eşsiz ve son amaçlarını da çok daha yüce gördüğümüz araştırmaları
yatar.
Türettiğin üçüncü düşünceler zihnini besledi. Karşıtlıkların yok olarak boşalttığı hücreleri onlarla doldurdun. Mükemmeldin. Kusursuz. Üçüncü düşüncelerin birleşti ve yoğun merkezler oluşturdu. Ağırlaşıp keskinleştiler. O kadar ağırlaştılar ki içlerine doğru çöktüler. Bu, sahip olduğun düşüncelerin mutlaklığının doğal sonucuydu. Öğrendiğin her bilgi, çöken merkezlerin etrafında dönmeye başladı. Geliştin. Yeni bilgi ve düşüncelerin çarpışması daha karmaşık merkezler yarattı. Düşünce düzeneğin görülmemiş bir hızla zihninde yayıldı. Tanıdığın kurallar ikiye çıktı: