/ mustafa kemal /
ünlü bir şiir bu, ölüm yıldönümlerinde gazetelerde yayımlanır, okullarda okunur, ilk yayımladığım yıl (ki mustafa kemal'in ölümünün onuncu yıldönümü idi) etrafı biraz şaşırtmıştı, sebebi şu. chp diktası döneminde atatürk şiirleri yoğun bir dalkavukluk, bir 'güneş saçlar deniz gözler’ şiiridir. behçet kemal, paşa'nın sevilmemesi için lâzım gelen herşeyi yazmıştı. 40 yıllarının solcuları, mustafa kemal'i anti-emperyalist bir lider olarak tutar, dahası İnönü diktasına karşı savunurdu, bu şiirde ben de ölüm yıldönümünde paşa'ya bir çeşit durum raporu veriyorum, iki ana fikir kendini belli ediyor, birisi, o yıllarda sık sık teki arlanan gençlik mitingleri dolayısıyla, mustafa kemal den özür dileme, zira uzun yıllar türkiye'de gençlik mitingleri, öğrenci gösterileri, iktidar tarafından düzenlenmiş faşizan karakterli eylemlerdi, amaçlan ilericileri sindirmekti, şiir yazıldığı yıllarda bu mitinglerle tan'ı, yenidünya'yı yıkmışlar, emekçi partisini ve sosyalist partisini duman etmişlerdir.
ikinci fikir, irticaın hortlaması, demokrat parti hareketiyle birlikte şeriatçılık çeşitli biçimlerde kendini göstermişti. sosyalistlik, elbet demokratik devrimi, demokratik devrim ise laikliği içerir, sosyalistin laik olmaması olası mı? bunu şunun için yazıyorum, son yıllarda geçmişimize sahip çıkalım deyince, kimi şeriatçılar beni içten olmamakla suçladılar, çünkü bir tarihte İslamcılığa 'bir yeşil yılan demişim, 'hangi sağ'da uzun uzun açıkladım ya, iki satır da burda diyeyim, geçmişe sahip çıkmak başka şey, geçmişi şeriata dayanarak yeniden ihya etmeye kalkışmak başka şey, ilki ileriye dönük ulusal bir bileşim çabası, İkincisi düpedüz irtica, laiklik konusunda sosyalistlerin ödün vermeleri söz konusu olamaz.