Daha genç ve kırılgan olduğum yaşlarımda babamın bana verdiği bir öğüt, o günden beri aklımdan hiç çıkmaz
"Birisini eleştirmeye kalkıştığında," dedi bana, "şu dünyada her insanın senin sahip bulunduğun ayrıcalıklara sahip olmadığını hiç aklından çıkarma."
Burada hep Kant 'ın bir sözünü hatırlarım:"Dünya sahnesine insanların girişini, şiddetle bir nefret duymadan seyretmek mümkün değildir. Çünkü insanların birbirine yaptıkları kötülük tabiatın yaptığından çok daha fazladır."
Ben milliyetçiliğin, muhabbetle, karşılıklı bir anlayışla dolu bir ülke yaratacak zannetmiştim. Fakat milliyetçilik ölçüsünü kaçırdığı zaman yer yer insanların birbirini boğazlamaya, yeryüzünü bir salhaneye döndürdüklerini gördüm.