Nom Perdu
@nomperdu
Much wisdom is such grief.
Şöhrette aranılan şey yücelik, adını tarihe yazdırma arzusu, ya da gelecek kuşaklara kalsın diye eserler üretmek değil varoluş hastalığından bir an olsun nefes alabilmek için başkalarının tanıklığına duyulan ihtiyaçtır.
İnsan anlaşılmayı istiyordur çünkü sevilmeyi istiyordur, sevilmeyi istiyordur çünkü seviyordur. Ötekilerden gelen anlayış bizi ilgilendirmez ve aşkları da bir tacizdir.
Sen, zamanla yaralar iyileşir, duvarlar insanı saklar sanıyorsun, ama öyle değil, öyle değil.
Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez!
Ey benim çocukluğum, kırılmış oyuncağım!
Dönememek o geçmişe, o eve, o sevgiye,
Orada kalamamak hep çocuk, her zaman mutlu!
Tanımaya başlıyorum kendimi. Ben yokum.
Olmak istediğimle başkalarının gözündeki ben arasındaki boşluğum ben.
Ya da o boşluğun yarısı...