Nom Perdu
@nomperdu
Much wisdom is such grief.
Seviyor sevmiyor
sırladım kendimi
papatyalarla
kök verdim
çürümüş toprağa
büyüdüm
bürümcük gibi
eğri büğrü bir sapta
topladım kendimi
akdikenin
dalışında
Sayfa 63
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Duruyorum uysal
dingin evrenin
eğiminde
Büyüyor dağlar
damla damla leylak gölgelerde
kürekteler gökyüzüyle
Hafif kubbede
bozuluyor büyü
Bir kurşun çöküyorum dibime
Kapkarayım bir yuvamın içinde
Sayfa 60
Bende yansıyor şimdi dünyadan yerler,
yoldaşım olmuş hepsi
ve yön kokluyorum
Ölüme dek yolculuğa yazgılı
Uykuda konaklıyoruz
Güneş söndürüyor ağıdı
Sırtımda ılık
arık altın bir pelerin
Bu ıssızlık terasından
sarkıyorum kucağına
iyi havaların
Sayfa 58
Sahneye çıkmak hiç kolay değildir. Kendi başına yarattığın dünyayı, orada onca insanın karşısında yeniden yaratmak zor iştir. O dünya yalnızlen sana aittir ama o an bunu onlara göstermek için oradasındır.
