Kitabın üzerine filmi tekrar izlemeyi heyecanla bekliyorum. İşte o zaman karar vereceğim kitap mı? film mi? diye. Kitabın olayları, ele aldığı varoluşçuluk konusu ve Tyler ile buna verdiği örnekler falan gerçekten güzeldi. Kendini hayattan soyutlamış birçok insanın benzer düşüncede toplandığını okuyoruz kitapta. Sürekli "en dibe vurmak" fikri işliyor karakterlerin hayatında. Böylece yaşadıklarını hissedip yaşamaya da devam edebiliyorlar. Bir de aynı mantıktan kendilerini öldürecek acıları hissedip ya da başkalarının ölümlerini görerek, kanser ve birçok benzeri ölümcül hastalıkla baş etmeye çalışan insanlara bakarak yine yaşadıklarını hissediyorlar ve aynı melankoliklik ve umutsuzlukla da olsa intihar etmek yerine hayatlarına devam ediyorlar. Kitaptaki çoğu karakterle ilgili psikolojik gözlemim bu yönde oldu. Varoluşçuluk kaygısını bu şekilde anlatmış ve güzel de bir tema seçmiş. Ama olay örgüsü anlatımı bence tam bir senaryo , gerçekten filminin çekilmesi doğru karar. Bir sürü kimyasal patlayıcı formülü verildi kitapta, bence sıkıcı bölümlerden biriydi. Heyecanlı bir roman diye okuyacaksanız bence sonu heyecanlı. Gerçekten etkileyici bir son tabi ki.