Dilara
@nothere
2844 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Eski soluk kıyılarda yarına ilettiğimiz yürek
Biz büyütüyoruz biz bu acı kökü dünyada
Payımızı yaşamak için
İkindiye varır gölgelerimiz ağırlaşır günün kabuğu
Gitgide yayılır toprakta özgürlüğün kanı
Yavaşça arıtır tuzu ve iner ince bir sızı belleğe
Yaşanmış ve yaşanacak her şey adına ey
Bizim olan yarın adına
Unutulmuş bir saat vuruyor
Bir kapı kapanıyor ardından
Düşüncenin en bilinmez vaktinde
Gecenin uzağında bir yerlerde
Karanlığın dişleri onlar
Yüzleri yok gövdeler
Dönüp duruyor çağımızda
Napalmlar iniyor üstümüze
Çocuk gözlerinin bittiği yerde
Ilık bir kan
Karanlıkta
Sıcak bir ölü
Yaralı bir hayvan gibi geçiyor sokaktan
Yaşam
Adını bilmeyen bir insan gibi
Seni görüyorum düşümde
Yepyeni güneşler içinde ölmezlik ve sevinç
Ateşten kar sokaklarda
Bir beyaz papatya gibi
Sessizlikler otlar arasında
Seni görüyorum düşümde
Ey iyiliğin açık yüzü
Topla bir denizi uğul uğul
Sabahların içine
Bir başka geleceğin içinde, yanmış lambalar gibi uzak, içimizde eğri bir duymak, içimizde apacı bir ölü denizi;
Kış gelir gene kış örter anılarımızı, (...)
Ey benim çizgim, bıraktıklarım! (...)
Bizi duymaları gerekir, bir güneş dağlarda bayırlarda gri yoksunluklarda bir unutulmuş güneş,
Yarınki başka bakışların bir düşünceye dönüşümü, ıssız bir acıya yönelişi ansızın;
Bizi duymaları gerekir, kırık bir öğle saati gibi biriktirdik zamanı ne kadar acılar, ne kadar acılar;
Bizi duymaları gerekir, bir insan yüzü ulaştırdık onlara,
(...)
Tamamlanmamış yüzler, gene de bir koşula yürüyoruz mutlak bir koşula
Ve bir yaranın derilenmesi gibi bir sabahta, iyilik eder gibi bir sabahta
Işıyan bilincimize dayayıp yorgun alınlarımızı, hep ötelere inen sesler hep
Bizi duymaları gerekir, bizi duymaları gerekir
Yaşam attığında seni hallaç pamuğu gibi ovanın düzünde
Acının yalnızlığın karşısında bir başına
Gecenin ekmeğin karşısında
Soğuk taşlara değer ölüler
Anarsın kendi kendini
(...)
O ellerin, o ayakların, o gözlerin kentin karanlıklarında şimdi
Hiç yaşamamışlar gibi
Ya da bir yabancı gibi geçen sokaktan
(...)
Özgürlüğün rüzgârı
Dutluklarda yalnız şarkısı umudun
Yüreğin aydınlanınca güneye doğru
(...)
Yağmurlar soğutunca yüzü
Boşalır bellek uzak bir hıçkırık gibi
Gül ve demir inince yere çaba inince
Yayılınca yüreğe kardeşlik ve sevgi
Yaşamayı savun savun kurtar insanı
Anımsamıyor Hiç Kimse