"Sevgili dostum, hayatın anlamsız olması, sorumluluk taşımadığınız anlamına gelmez. Buradaki herkes bu iki kavramı birbirine karıştırıyor. İnsanlar, hiçbir anlamı yok, o yüzden bir bedeli de yok, diye düşünüyor. Hayır, öyle değil, dostum."
kılı kırk yarıp vardığım yerde buldum
dağlanmış vadinin yanızlığını
ömrümün ortasından geçen nehir
nehir değil, kabuğu kalkmış sır mi
hiç görmedim buzların çözüldüğünü
ne ayaz dindi ne beyazın gazabı
deniz çoktan çekilmiş gözlerimden
tenimde taşıdığım tuz değil, taş mı
gençliğimi çığ gibi düşürdüğüm
çıplak ve buyurgan dağların yamacını
kime söylediysem yüzüme kambur
yüzüm dünyaya kusurlu nakış mı
kırka yürürken unuttum, kimim ben
çilenin kapısı içeriden açılmaz mı
yorgun atlar devrilirken bakışımdan
bu kendime sarılıp kaldığım az mı