Dilara

Serin bir meltem esiyordu ve gökyüzü masmaviydi. (...) Her şey, bana karşı düzenlenmiş bir komplo görünümüne bürünmüştü. Ve ben kendi odamda, kendi kitaplarımın yakınında, kendi sandalyeme oturmuş, kendi arazime bakıyor, kendi kuşlarımın şakımalarını dinliyor, kendi güneşimin ışıklarıyla aydınlanıyorken benim olmayan diğer sandalyeye duyduğum özlem ne kadar istesem de bitmiyordu.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bazı şeyler en iyi, sözler olmaksızın söylenir.
"Her şey devam ediyorsa bundan neden rahatsız olasın ki? Hayatın tadını çıkarmaya, zevkine varmaya çalış; en kötü hayat felsefesinin, nehrin kenarında uzanıp su sürekli aktığı için ağlayıp sızlanan sulu gözlerinki olduğunu anlamaya çalış. Nehrin işi akmaktır; bu tabiat kanununa ayak uydur ve bundan yararlanmaya çalış."
Sayfa 216·Kitabı okudu
(...) insan hem vasıta, hem arabacı, hem de yolcudur.
Sayfa 196·Kitabı okudu
O ne güzel bir biçimdi! Hem damağa, hem burna hem de göze hitap ediyordu. O ziyafetin faturasını saklamış değilim, fakat yüksekti. Sonuçta aşkımı görkemli bir şekilde gömmem gerekiyordu. Uzay ve zaman içinde denizin öte yanına gitmişti işte ve ben, yaşamış olduğum kırk küsur seneyle masada kalakalmıştım. Serserilikle geçen bomboş kırk küsur sene... Ben geride kalmıştım, Virgilia geri dönse dahi (ki döndü) aşkımı bir daha asla görmeyecektim; çünkü akşam karanlığı çöktü mü insan sabahın taze soluğunu boş yere arar.