Cengiz Han artık en az 100 bin askerden oluşan bir orduyu kumanda ediyordu. Bu savaşçılar, barbarca akınlar yapan bir çapulcu takımı değildi; disiplinli ve iyi eğitimli savaş makineleriydi. Rütbe, han ile kurulan ilişkilere değil, liyakat ve sadakate dayanıyordu.
"Hocaya hürmet etmeyen zelil olur" sözü, tahsil ve terbiyenin en ürkütücü ilk maddesidir. Bence bu madde herhangi bir diyarda uygulanamazsa orada ilerleme fikri uyanamaz.