“
Onlardan nefret ediyorum. Eğitimsizden ve cahilden nefret ediyorum. Kendini beğenmişten ve sahteden nefret ediyorum. Kıskançtan ve kızgından nefret ediyorum. Kabadan, sıradandan ve alçaktan nefret ediyorum. Kalın kafalı ve küçük olmaktan utanç duymayan bütün kalın kafalı ve küçük insanlardan nefret ediyorum. G.P.’nin Yeni Kitle dediği insanlardan; arabaları, paraları, TV’leri, aptal bayağılıkları ve aptal, yaltakçı, burjuva bozuntusu sonradan görmelikleriyle bu yeni sınıftan nefret ediyorum.”
“Ben artık kimseyle konuşmak istemiyorum, Olric.
Her söz biraz daha uzaklaştırıyor beni insanlardan.
Her cümle, biraz daha eksiltiyor içimdeki inancı.
Sessizlikte bir huzur var, ama o da uzun sürmüyor.
Çünkü insan, kendi sesinden bile kaçamıyor
“Bazı insanlar vardır, yaşadıkları her şeyi ciddiye alırlar.
Ben onlardan değilim.
Çünkü ciddiye alınacak hiçbir şey bulamıyorum hayatta.
Her şey biraz gülünç, biraz acıklı geliyor bana.
İnsanlar büyük laflar ederken, ben hep o lafların arkasındaki boşluğu görüyorum.
Bir türlü inanamadım onların önem verdiklerine.
Belki de bu yüzden hiçbir şeye tutunamadım.”