Duyguları iyi ve kötü diye etiketlemek, içinde bitmek bilmeyen bir savaş yaratır. Hiçbir duygu düşmanın değildir; örneğin öfke bir sınır ihlali uyarısı, üzüntü ise yavaşlama işaretidir. Gerçek duygusal denge, duygularını aleyhine değil, lehine kullanmayı öğrendiğinde ortaya çıkar.