Olamıyorum, yapındıramıyorum. Yapay geliyor aşklar, aşk gibilikler. Ben zaten oldum olası içtenlikle sevdim ya da bağlandım. Üç beş günlük serüvenler, bile bile yalansı konuşmalar.. Bana değil gömleğime bile yakışmıyor. Yapacak tek şey, bir derviş sabrıyla çekmek. Camus’un Yabancı’sındaki gibi ilgisizlikle erimek.
Günlerden beri tek sözcük çıkmamıştı ağzımdan, tutulmuş haykırışlarla, ayaklanmalarla patlıyordu yüreğim. Bana kucağını açan biri olsaydı, çocuklar gibi ağlayabilirdim.