E.
@novaatlantis
ouroboros*
anlamak ve sevmek
Anlama için yalnız direkt kavrama ve bilme yetmez. Anlama aynı zamanda bizden bir şeyi sevmeyi, sevgi ile karşılamayı, ona açık olmayı, önyargılardan sıyrılmayı; insanın bir duruma, anlamak istediği şeye doğrudan doğruya girmesini, onunla doğrudan ilişki kurmasını gerektirir.
Schopenhauer dilin insana aklın verilmesiyle ortaya çıktığını ileri sürer. Ona göre akıl üç türlü yetenek sağlar: Bilim, düşünme, dil. Hayvanların akıl sahibi olmamaları, onların bir dilden yoksun olmalarına neden olmuştur.
Platon düşünmenin bir monolog olduğunu söyler; çünkü insan bir problemi düşünürken bunu aynı zamanda zihninde diliyle anlatmaya çalışır. Düşünme insanın kendisiyle konuşmasıdır.
“-izmler, idrakimize giydirilmiş deli gömlekleri”
(…) bilgi edimlerinin hiçbirisine herhangi bir üstünlük tanıyamayız, hiçbirisini mutlaklaştıramayız. Bu, geçmişte bol bol denenmiş ve her zaman başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Birine üstünlük tanımanın, onu mutlaklaştırmanın sonucu, bizi bir felsefi “izm”e götürür. Her felsefi “izm”, kurguların, spekülatif metafiziklerin, fenomenlerden ayrılmanın kaynağıdır.
(…) insan bilgisi hiçbir zaman sadece hakikat olan saf bir bilgi değildir. İnsan bilgisi aslında hakikat ile hatanın bir “karması”dır ve hakikat olanla, yani halis bilgi ile hatayı birbirinden ayırmayı sağlayan etken zamandır. Zaman hakikati hatadan ayırır. Fakat bu da ancak bilimin ve felsefenin ardı arası kesilmeyen çalışmalarıyla gerçekleşir.