nihal sipahi

Dilerim Allah'tan: Onu da benim gibi belalara müptela kılsın! Bir insanı özlesin! İşini gücünü, havayı suyu, yemeği bir tarafa bıraksın! Böyle bir pencere önünde beklesin!
Sayfa 38 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Alıntı
Reklam
Yolumuzu, biz mi tayin ederiz? Yoksa birtakım eller, çıktığımız yolculukta bizi, kendi şartlarına ve kanunlarına göre, bu şartların çizdiği istikametlere doğru mu iterler? Bu, bütün çağlar boyunca, insanoğlunun serüveninde bir problemdir ki, bu problemi, ne bizden öncekiler çözebilmişlerdir. Ne de bizden sonrakiler çözebilecekler...
Sayfa 157 - Remzi Kitabevi
Alıntı
Aslolan ne sınıf, ne de partidir. Bunların hepsi laf... Aslolan insaniyet! Evet, insaniyet!...
Sayfa 154 - Remzi Kitabevi
Alıntı
Sonra, bu son dünya harbinde, sayısız cephelerde harbe sürüklenen milyonlar ve milyonlarca insanın öyküsü vardı. Bütün bu eski savaşçılardan sağ kalanlar, dünyanın her yerinde, öyle bir ateş çemberinden geçmişlerdi ki, şimdi onlar neticeyi terazinin gözüne koydukları zaman ellrinde kalan şey, koskocaman bir aldanıştan, bir hayal kırıklığından ibaretti. Bu da doğruydu. Ben de bir eski savaşçı ve hayal kırıklığına uğrayanlardan biriydim. Sonu gelmez yağmalar, uluslararası çapta soygunlar, yeni yeni harpler ve ihtilaller elbette ki bir gerçekti. Örneğin şu bizim Anadolu... Dünyayı bölüşenler orada yaşayanlara, hâlâ bir avuç bozkırı bile çok görüyorlardı.
Sayfa 153 - Remzi Kitabevi
Alıntı
Acaba asıl İstanbul, özlenen, daha bir saat ötelerden bile özlenen, hayallerimizin, rüyalarımızın ve hatıralarımızın İstanbul'u mudur?
Sayfa 32 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Alıntı
Reklam