Nesli
@nslhn1
Şu anda okuduğu kitap
Önce okuyup sonra izledim;
anladım ki bazı hikâyeler kelimelerde kök salar— Hamnet’in hüznü benim için en çok kitapta, derin bir sessizliğe dönüştü.
Hamnet
Hamnet
Reklam
Sadece Algernon’a değil, Charlie’ye de çiçekler..Edebiyat
Şöyle diyor Eflatun 'Aklı başında olan herkes, gözünün iki nedenden dolayı şaşkınlık geçirdiğini ve iyi göremediğini bilir. Birinci neden, insanın aydınlıktan karanlığa geçmesi, ikinci neden ise karanlıktan aydınlığa çıkmasıdır. Bu, beden gözü için olduğu kadar akıl gözü için de geçerlidir.’
Tüm kitabı özetleyen bir alıntı ile başlıyor kitap ve siz daha kitabın ortalarındayken anlıyorsunuz beden gözü ile akıl gözü arasındaki benzerliği. İnsan zekasının ve mutluluğunun ters orantılı olduğunu gösteren enfes bir romandı benim için. İyi ki okudum.
Bir öğretmen olarak tüm öğretmenlerin kesinlikle okuması gereken bir roman. Aynı zamanda kendime de açık bir eleştiridir. Hepimiz duyduk biliyoruz köy enstitülerini ama ne kadar da üstünkörü bir bilgim varmış dedirtti bana. Her sayfasında 
Keşke dedirten bir hikaye için emeklerinize sağlık 
Sema Soykan
“Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak.
Unutma, aynı gökyüzü altında bir direniştir yaşamak.”
Nazım Hikmet
Keşke dedirten bir hikaye için emeklerinize sağlık Sema Soykan
“Yok öyle umutları yitirip karanlıkta savrulmak.
Unutma, aynı gökyüzü altında bir direniştir yaşamak.”
Nazım Hikmet
Tembellik? Uyuşukluk? Atalet?
Hayır hiçbiri, bu depedüz Oblomovluk!
Sanırım ilk 100 sayfası İlya İlyiç ha yatağından kalktı,ha kalkacak diyerek geçen ve sonrasında bilinçli bir atalet duygusunu yaşatan bu kitapta sayfaların nasıl aktığını bilemedim çoğu zaman. Bir de kitabı okuduğum süreç ya benim depresyonumla çakıştı ya da ben de şu an küçük(!) bir Oblomovluk hastalığına yakalandım.
İşin özü şu ki 
Martin Eden ‘in azmine ve hırsına nasıl hayran kaldıysam 
Oblomov ‘un da bir savaşçı değil de bir savaş seyircisi olmasına ba-yıl-dımm.
Okuyun ve okutun 1k okurları ;)
Martin Eden ‘in azmine ve hırsına nasıl hayran kaldıysam Oblomov ‘un da bir savaşçı değil de bir savaş seyircisi olmasına ba-yıl-dımm.
Okuyun ve okutun 1k okurları ;)
Tek bir gecede zengin ve fakir kesimi, İstanbul’un geçmiş ve günümüz halini de içine katarak anlatıyor 
Zülfü Livaneli bize 
Konstantiniyye Oteli ‘de. Verilen davette her bir masaya oturup sanki her birinin hayatına dahil olmuşuz gibi hissederken bir anda kendimizi Nekropolis’te bulmamız belki de kitapta beni en çok çeken yer oldu. Bu roman sayesinde toplumdaki yozlaşmalar, yıllardır değişmeyen sorunlar,kadın cinayetleri ve daha nice problemlere değiniliyor. Okuduğunuza pişman olmayacağınız bir eser bana kalırsa.
Zülfü Livaneli bize Konstantiniyye Oteli ‘de. Verilen davette her bir masaya oturup sanki her birinin hayatına dahil olmuşuz gibi hissederken bir anda kendimizi Nekropolis’te bulmamız belki de kitapta beni en çok çeken yer oldu. Bu roman sayesinde toplumdaki yozlaşmalar, yıllardır değişmeyen sorunlar,kadın cinayetleri ve daha nice problemlere değiniliyor. Okuduğunuza pişman olmayacağınız bir eser bana kalırsa.
Reklam