Kendim olmuştum
Kendimden oldum
Bir sabah uyandığımda ben o değildim
Kim için yaşadığını bilmeyen
Suratsız, umutsuz, bir el bekleyen
Özüme ihanet ettim onca yıl
Yaşam gibi...
Sonunda toprağa gireriz
Keşke yaşamasaydım diyemeyiz
Güzel yaşamak borcumuz
Tekrarı yok değeri burada
Hüzün komşu pişmanlığa
Erken uyanıyorum artık
Bir sigara yakıyorum önce
Penceremde kavaklar misafir
Vaktinde güzel her şey
Temmuzun ortasında sarı yapraklar
Soğuk yağmurlar, kuru ayaz
Zamanını bekliyor hepsi
Geçmişim uzaklaşıyor her nefesimle
Elimde bir miktar keşke
İnancıma dair kalıntılar
Çok bekledim yine de utanmadılar
Ben çiçek açmaya geldim
Tanıdık bir şehir, eski simalar
Mayısta açmadın
Temmuzum bırakın bana kalsın
Yaz ortası yüreğim soğudu
Savaşım bu izmaritle son buldu
- N