Nuh

Reklam
Vakitsiz
Kendim olmuştum Kendimden oldum Bir sabah uyandığımda ben o değildim Kim için yaşadığını bilmeyen Suratsız, umutsuz, bir el bekleyen Özüme ihanet ettim onca yıl Yaşam gibi... Sonunda toprağa gireriz Keşke yaşamasaydım diyemeyiz Güzel yaşamak borcumuz Tekrarı yok değeri burada Hüzün komşu pişmanlığa Erken uyanıyorum artık Bir sigara yakıyorum önce Penceremde kavaklar misafir Vaktinde güzel her şey Temmuzun ortasında sarı yapraklar Soğuk yağmurlar, kuru ayaz Zamanını bekliyor hepsi Geçmişim uzaklaşıyor her nefesimle Elimde bir miktar keşke İnancıma dair kalıntılar Çok bekledim yine de utanmadılar Ben çiçek açmaya geldim Tanıdık bir şehir, eski simalar Mayısta açmadın Temmuzum bırakın bana kalsın Yaz ortası yüreğim soğudu Savaşım bu izmaritle son buldu - N
Şiir
Vefa
Kimsesiz değilim Yalnızım sadece Ben seçmedim elbette Kalabalık sessizlik benim ki Bir bir alınan değerlerim Başka hayatlara emanet Güven, vefa, merhamet Emanet dedim ama değil Hıyanetle yolcu Yalnızlığım ince işçilik Yazdığım mektuplar solmuş Adres satırı boş Sevgili diye başlarken Üç nokta bile yok sonunda Yolun yarısına gelirken Yarım kalan umudum Ona da göz diktiler Doymaz ki insan Kalp kan pompalar Yürek sevgi depolar Kalpsizlik değil mesele Yüreksizlik neticede Aşkınız batsın Sözleriniz batsın Vefa ilçe adı diyor şair Benim gördüğüm ağızda sakız Saygı? Semt adı bile değil Canınız sağ olsun diyemiyorum Hırsıza kolay gelsin mi denir
Şiir
Tek
Biri çıkar karşına Geçip gitmen gerekiyordur Ama sen ısrar edersin Düzeni bozarak denersin O kısacık an olarak kalması gerekirken Takılıp kalırsın orada İlk görüş, çekim ya da ilgi İsim koymaya çalışırsın Geçip gitmeliydin sadece Sınavında kalacağını bile bile Kendi sorularını hazırlarsın Şu köprü ikilemi vardı Karşılıklı olmalıydı Tek taraflı inşa etmek Suya kapılıp gitmekti İnatla yüzüp karşıya geçtin Onun tarafını da sen ördün Başlarken yorgunluğu gördün Yorgunluk neydi ki Başka kıyılarda köprü yapan o Tek de değil üstelik Sana kalan umutsuzluk En çoğu da çaresizlik Bırakıp gitmeye kıyamadın Bir süre izledin orada Atlamayı düşündün hırçın suya Sessizce gitme vaktin geldi Kıyıdan uzak kurak toprak Sisler içinde hala seçiliyor köprün Üzerinde dans edenler
Şiir
Sıra
Ben hiç aldatılmadım Aldandım Bazen iki güzel söze Bazen ortak çizilmiş satırlara Aynı sayfada buluşup Üç noktada bekledim Üçüncü tekil şahıs Çemberdi beyaz sayfada Dönüp dolaşıp aynı yer Hatalarımda ısrarım bundandı Çoğulluktan tekilliğe gidişim Ardımda kalabalık bıraktı İzin verdiğim kadar kötüydüler İyilik işlerine geldiği kadar Çetrefilli sözlerle süslenen ihanet Beddua, lanet, ah... kuruntu medet Sabrım gibi tükenmiş sadakat Sonrası mı? Dünya üzerinde dünya Sığmaz aynı şiire Sonu kaçınılmaz felaket -N
Şiir