Akhilleus’a son bir defa baktım. Eline uzanan elimi yakaladı.
"Dikkatli ol" dedi.
"Olacağım.”
Söyleyecek başka şeyler de vardı ama bu defa bir kez olsun sessiz kaldık. Konuşmak için çok zamanımız olacaktı, o gece, ertesi gün ve ondan sonraki tüm günler. Akhilleus elimi bıraktı.
kitabını okuyup filmini izledim ve acik ara kitabı daha hosuma gitti her zaman ki gibi. oliver kadar rahatsiz edici bir karakter olmasaydi keske lakin kitabın betımlemelerı o zamanın, o yerın havasını o kadar iyi veriyor ki kendımı anında orada hissettim. kıtabı arkadasıma verdim ve sasirtmadi ki geri donmedi herneyse gayet iyi filminde biricik sevgilim oynuyor