kitabını okuyup filmini izledim ve acik ara kitabı daha hosuma gitti her zaman ki gibi. oliver kadar rahatsiz edici bir karakter olmasaydi keske lakin kitabın betımlemelerı o zamanın, o yerın havasını o kadar iyi veriyor ki kendımı anında orada hissettim. kıtabı arkadasıma verdim ve sasirtmadi ki geri donmedi herneyse gayet iyi filminde biricik sevgilim oynuyor
insani en iyi anlamanın yolu insanın yazdıgı seyleri okumak oldugunu dusundugum icin adiyla beni etkileyen bu sayfaların arasında kurumus papatyam belki bir gun tekrar canlanır ne zaman bilemeyecegim ama cabuk olsun lutfen.cok sacma bir inceleme olarak kalsın papatyayı yoklayıp sılıp tekrar yazarım.
kalorifere yaslanıp butun dusuncelerımı kusup basladıgım bır kıtap olarak kalması dilegıyle… lutfen kimse the other woman olup ikinci perdedeki perilere muhtac kalmasın.hermianın konusmalarında tetıklenıyorum
canım desdemona ne guzel sevdi othello nasıl dustu o adamın tuzagına.kıskanclık gercekten bu mu diye sordurtan ve sınır krızı gecırmemı saglayan bır kıtap bir gunde bitirmelik hos.
ılk goruste askın olmadıgının barız bır ornegi, romeonun sacmalıkları, juliet in kucuk saf aklı,ilgiyi kendını bır gunde seven bir adamdan bulmaya calısması gibi.sadece fazla romantize edilmis bir son