Nurcan Can
@nurcan_can
Matematik Öğretmeni
Dicle Üniversitesi
4 Nisan 1997
28 kütüphaneci puanı
2798 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Stefan'ın okuduğum her kitabı bende inanılmaz bir etki bırakmıştır. Karmaşık duygular kitabı da öyle.
Kitap yedi kısa öyküden oluşuyor en uzun öyküsü olan karmaşık duygular kitabın ismini alıyor.
Öyküler umutsuzluk, aşk, tutku, özlem.. gibi konuları işliyor. Ne kadar farklı öyküler olsalar da kitabı okuyunca aslında hepsinden karmaşık duyguları hissediyorsunuz. Her bir öyküsü ayrı ayrı bir roman olabilecek bu kitabı tavsiye ederim..
Beni en çok etkileyen bir yüreğin çöküşü adlı kısa öyküydü. Hayatı boyunca çalışmaktan kızından ve karısından uzaklaşmaktan en yakını olan kızı ve karısı tarafından önemsenmeyip görmezlikten gelen bir babanın içine kapanıp ruhen çöküşünü anlatıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Söz konusu Tolstoy olunca beklenti de yüksek oluyor. Kendi açımdan beklentimi pek karşılamadı. Büyük bir yazarın çocukluğunu okuyacam diyip beklentiyi yüksek tutmuşum kitap tamamen gerçek veya tamamen kurgu olsaydı benim için daha okunur bir hale gelebilirdi. Kendi çocukluğu gibi görünse de çoğunluğu kurgu böyle olunca neyin gerçek neyin kurgu olduğu pek anlaşılmıyor. Yine kendi açımdan söylemem gerekirse biraz sıkıcıydı. Tolstoy'u henüz pek tanımıyorum. Yalnız Tolstoy'un çocukluğunu öğrenmek, kendisini tanımak için bu üçleme okunur mu bilemiyorum.
Tolstoy'un çocukluğu.. Gorki'nin çocukluğu.. ve aradaki uçurum. Biri alt sınıf, diğeri efendi.. hayat herkese aynı imkanları sunmuyor malasef
Tolstoy'un üçlemesini okuyunca aklıma tabii ki daha önce okuduğum Gorki üçlemesi geldi. Gorki dönemin Rusyasını, aile yapısını, alt sınıfın çektiği sıkıntıları çok açık bi şekilde bize yansıtmayı başarmış. Ayrıca sevgi, şefkat, merhamet, şiddet gibi unsurları da çok iyi işlemiş. Küçük yaşta çalışmasıyla alt sınıfın çektiği sıkıntıları çok iyi gözlemlemiş ve bunların kendisinin büyük bir yazar olmasında iyi etken olmuş. Kitaba babasının ölümüyle başlaması zaten artı puan. Kitap girişleri her zaman önemlidir.
Neyse kitap Tolstoy incelemesinden Gorki incelemesine doğru gidiyor :)
Kitapta kurgu olmasına rağmen annesinin betimlemeleri oldukça başarılıydı. Ne kadar sağlam bir yüreğe sahip olsa da annesini kaybetmiş her çocuk kaç yaşına gelirse gelsin her zaman anne özlemi çeker.
""Maman artık yoktu, yaşamımız ise her zamanki gibi devam ediyordu: Aynı saatte, aynı odalarda uykuya yatıyor, aynı saatte uykudan kalkıyorduk; sabah çayı, akşam çayı, öğle yemeği, akşam yemeği, hepsi alışılmış zamanlarındaydı; masalar, sandalyeler aynı yerlerinde duruyordu; evde ve yaşam tarzımızda hiçbir şey
Gorki, Artamonov Ailesi’ni yazdığında elli yedi yaşındaydı. Kitabın yazılması üzerinden on yıl kadar bir süre geçtikten sonra hayli kuşkulu bir ölümle hayata veda etti Gorki.
Eğer romanın yazarını bilmeden okuyup bitirseydim yine Gorki yazmış derdim.
Ailenin kurucu üyesi Büyük Artamonov’un tipik bir Gorki kahramanı olarak karşımıza çıkmasıdır. Halktan biridir, geldiği yeri asla inkâr etmez, güçlü, inatçı, kararlı ve cesurdur. İşçileri ve ailesini güçlü kişiliğiyle yönetir. Oğulları; en büyük olanı Piyotr, kambur olanı Nikita ve oldukça yakışıklı olanı Aleksi’dir. Bir fabrika kurma düşüncesiyle ailesiyle birlikte Dromov adlı kasabaya gelir İlya Artamonov. Büyük oğlunu kimseye sormadan danışmadan Dromov kasabasından Baymakov’un kızı Natalya ile evlenidirir. Durumu karısına da anlatan Baymakov, sağlığı iyi olmayan bir adamdır. Bu sarsıntı ve heyecana dayanamaz, beş gün sonra yatağa düşer, kısa sürede ölür. Kasabalılar baba ile oğullarını ilk anda aralarına almak istemez, onlardan uzak dururlar. İlya Artamonov hiçbir şeye aldırış etmez kasabada dokuma fabrikası kurma girişimlerine devam eder. Fabrikasını kurar ve çevre köylerden emekçilerin orada çalışmasını sağlar. Kölelikten geldiği, çalışmanın anlamını bildiği için emek konusunda duyarlıdır, fabrikasının emekçilerine yabancılaşmamıştır, onlara çoğu zaman bir baba gibi davranır. Büyük Artamonov'un ölümü her işi kendi yapma arzusundan kaynaklanan bir ölümdür. Fabrikada işçilerin başaramadığını görünce kazanı tek başına taşımaya başlar. Vücudunu o kadar zorlamıştır ki ani bir iç kanamayla yere yığılmıştır. Oğulları babalarını överek onun bölgenin en büyük fabrikatörü ve kasabanın seçkin bir kişisi olduğunu, onunla gurur duyduklarını söylerler. Piyotr fabrikanın başında olmasına rağmen fabrikanın günlük işlerinden,
Kitabı elbette ki üniversitedeki hocam tavsiye etmişti. Bir diferansiyelciden de bu beklenirdi dimi :) Burdan Erhan hocama kucak dolusu sevgilerimi yolluyorum. Sınıftaki çoğu kişinin ilgilisini çekmezken kitap tavsiyeleri hep ilgimi çekmiştir. (Örnek Halil Cibran'ın ermişini okumama yine bir hocam vesile olmuştu) Dimi ya bir matematikçinin edebiyat neden ilgisini çeksin ki diye düşünenler de var tabi. Matematikçiler kitap okuyamaz diye bir kural yok. Ama çoğunluğunun ilgilisini çekmediği doğru
Oğuz Atay'ın kendisinin de hocası olan bir inşaat mühendisi aynı zamanda profesör Mustafa İnan'ı anlattığı biyografi tarzında romanı..
Oğuz Atay'ın bütün kitaplarını okuma kararını çok önceden almıştım bu kitabı okumanın zamanıda buymuş. Şuan Tutunamayanlara tekrardan başladım daha sonra da Tehlikeli Oyunları tekrardan okumayı planlıyorum. Oğuz Atay, tek bir kitabını okuyup bırakmak, tutunamayanları yarıda bırakmak kadar basit biri olmamalı. Tanımalı, sevmeli, benimsemeliyiz.
Kitap Mustafa İnan'ın ölümünden sonra verilen bilim hizmeti ödülü ile başlıyor.
Yine yine ve yine ölümünden sonra kıymeti bilinenlerden Oğuz Atay da öyle değil miydi?
Okunması gereken o kadar kitap varken neden sırf zengin olmak veya tanınmak için yazılan kitaplar okunur ki? Neden bir yazar öldükten sonra kitapları alınıp okunur ki? Şu sıralar çok satanlarda Doğan Cüceloğlu'na çok sık rastlıyorum. Öldü ya hadi kitaplarını alalım biraz tanıyalım yaşarken kıymet bilmedik hadi ölünce bilelim ruhu huzur bulsun.
Neyse fazla uzatmayayım :)
Kitap hem biyografik tarzda hem de roman. Mustafa İnan bilime aşık, bilim uğruna hayatını hiçe sayan, bilimde ülkesini bir yerlere getirmeye çalışan, öğrencilere bilimi sevdiren bir bilim adamı. İçinde öğretme arzusuyla yaşayan Mustafa İnan en zor konuyu bile bir yolunu bulup
Hayatımın en mutlu aynıymış bilmiyordum.
•
Hayali bir romanın hakiki nesneleri..
Şimdi kitabı özet geçsem sığmaz buralara aşkı bir kenara bırakıyorum şimdilik Orhan Pamuk kitap boyunca 1950 ile 2000 yılları arasında İstanbul'u gösteriyor okuyuculara. Yeşilçam sinamasıyla, sosyetesiyle, sokaklarıyla, kadınların giyimi kuşamıyla, evdeki objeleriyle, darbesiyle, odun sobalarıyla, üç tekerlekli el arabasına kadar.. roman kurgu olabilir evet ama romanı sonradan müzeleştirmesiyle aslında bize kurgu olan bir romanı tamamıyla gerçek nesnelerle yansıtmayı başardığı anlamına gelir. Bir romana ancak bu kadar emek verilir. Kitap boyunca Kemal'in belirttiği biriktirdiği bahsettiği her şeyi müzeye dahil etmiş. 4213 sigara izmariti de dahil..
Kemal'in biriktirdiği Füsun'un dudaklarına değen 4213 sigara izmati..
Her sigara izmariti Füsun'un söndürürken hissettiği duygunun dışa vurulmuş hali..
Kemal Füsunun elinin dudağının kokusunun değdiği her şeyi biriktirir. Sırf Füsun'a yakın olmak kendisine ufacık bir bakışı bir gülümsemesi tatlı bir sözü için sekiz yıl boyunca Füsun'un annesi babası ve kocasıyla ahbaplık kurar. Füsun kocasından elbette ki ayrılır Kemal ile nişanlanır. Kavuşurlar mı? Kavuşsalar aşk olmazdı dimi.
Kemal'in Sibel ile nişanlanmasının ertesi günü Füsun'u kaybedip evli bulması.. sonrasında Füsun ile nişanlanıp ertesi günü mutluluğun farkına varıp yaşayacakken Füsun'un ölümü..
•
Herkes bilsin çok mutlu bir hayat yaşadım.
