KLEOPATRA
.
.
.
Caesar olmak,boş sey; talihin kendisi olmak değil
Kölesi olmak bu; buyruğunda yaşamak talihin.
Büyük olan, bütün islere son veren isi basarmak;
Durdurmak başa gelenleri ve değişen dünyayı;
Dalmak uykuya ve bir daha tatmamak
Dilenciyi de, Caesar'ı da besleyen çamuru.
.
.
.
“… O zaman ben de bilirim
Bu hançeri nereye giydireceğimi.
Cassius kurtarır Cassius’u kölelikten.
Bununla, tanrılara şükür, güçsüz güçlenir;
Bununla, tanrılara şükür, zorbalar devrilir.
Ne taş kuleler, ne tunç duvarlar,
Ne havasız zindanlar, ne zincirler
Bağlayabilir insan kafasindaki gücü.
Ama can usandı mı dünya nimetlerinden
Kendi kendini azat edebilir her zaman.
Ben bildiğim gibi herkes de bilir ki
İnsan kendi payına düşen zorbalık yükünü
Kaldırıp atabilir dilediği zaman.
.
.
.
Atabilirim ben de;
Her köle avcunun içinde taşır
Kendi köleliğinden kurtulma gücünü…”