“...İnsan yedi kademeli minareye benzer, kimi şerefinin ışığına takılır da minarenin ucundaki aleme varamaz. Kimi de alemin ötesindeki parlaklığa varır.
Bundandır ki gönül eğitimi diğer ilimlerin eğitimi gibi değildir. Gönül içten içe hiçten hiçe aşk ile eğitilir...”
إنَّ أفْضَلَ الْهَدِيَّةِ او أفْضَلَ الْعَطِيَّةِ الْكَلِمَةُ مِن كَلامِ الْحِكْمَةِ يَسمَعُها الْعَبدُ
ثم يَتعَلَّمُها أخاهُ خَيْرٌ مِن عِبادةِ سنةٍ.
Hediyelerin en faziletlisi, bir kulun işitip öğrenerek kardeşine öğrettiği bir sözdür ki bu, bir senelik ibadetten/kulluktan daha hayırlıdır.