Bütün eylemlerimizin motorunun yine de kişisel mutluluğumuz olduğunu düşünüyorum. Bir soylu olarak yerel yönetim kurumlarında benim refahımı etkileyebilecek hiçbir şey görmüyorum artık. Yollar iyi değil, iyi olmayabilir; atlarım beni kötü yollarda da taşıyor. Doktor ve sağlık merkezi benim için gerekli değil, sulh yargıcı da gerekli değil bana.Hiçbir zaman sulh yargıcına başvurmadım ve başvurmayacağım. Okulların benim için bırak gerekli olmasını, üstelik sana söylediğim gibi zararlı bile. Benim için yerel yönetim kurumları desyatina başına on sekiz kapik para ödemek, kente gitmek, geceyi tahtakurularıyla geçirmek, türlü türlü saçmalık ve alçaklık dinlemek görevinden başka bir şey değil, kişisel çıkar ise beni hiç mi hiç teşvik etmiyor.
Ben yüreğimin sesine göre yaşıyorum, başka türlü yaşayamam, siz ise kurallara göre yaşıyorsunuz. Ben sizi sevmiş olmak için sevdim, siz ise sırf beni kurtarmak, bana bir şeyler öğretmek için!