Dilara
@obliviate_
Ben dünyadan ziyade, kafamın içinde yaşayan bir insanım..
Ah hafıza, huzurumun can düşmanı..
Şu anda okuduğu kitap
Bir kitap hayatımızda bir şeyleri değiştirmeyecekse, zihnimizdeki bazı noktaları birleştirmeyecekse ne diye okuyoruz o vakit. Elbette bu düşüncelerim her kitap için değil. Kaliteli kitaplardan bahsediyorum.
Gül Yetiştiren Adam ' dan bahsediyorum.. Yaşantımı sorgulatan bir eser. Sahi niçin savaşılmıştı. Bunun için mi? Yoksa biz de nasranilere mi benziyoruz?! Ya da benzemeye çalışıyoruz..
Rasim Özdenören 'e bunu sormayı çok isterdim. Gerçekten kitabında anlattığı gibimiyi(m)z.
İçinizdeki İslâm' ı gösterin. Çünkü İslâm sizin üzerinizde görünmek ister. SF.126
Gül Yetiştiren Adam ' dan bahsediyorum.. Yaşantımı sorgulatan bir eser. Sahi niçin savaşılmıştı. Bunun için mi? Yoksa biz de nasranilere mi benziyoruz?! Ya da benzemeye çalışıyoruz..
Rasim Özdenören 'e bunu sormayı çok isterdim. Gerçekten kitabında anlattığı gibimiyi(m)z.
İçinizdeki İslâm' ı gösterin. Çünkü İslâm sizin üzerinizde görünmek ister. SF.126
Eylül.. Türk edebiyatında ilk psikolojik roman.Hakikaten de öyle..Kitabın gidişatı ara ara sıkıcı olsa da yazarın güzel toparladığını söyleyebilirim. Betimelemelere fazlasıyla yer verilmiş. Kitabın son sayfasını okuyunca ahh Suad ahh Necip demekten kendinizi alıkoyamayacağınız bir eser.Ahlaki erdemlere değinilmiş, bazı imkansız meseleleri mümkün oldurmaya çalışmamak gerektiği vurgulanmış( tabi bu benim nacizane kendi düşüncelerim). Etkilendiğimi belirterek spoiler vermemek adına incelemeyi kısa tutuyorum. Fakat kitap için şunu da yazmak isterim ki keşke dediğim yerler vardı. Keşke şu karakteri de yakından tanısaydık. Yazar bize biraz da ondan bahsetseydi. Bunun dışında güzeldi. Okumanızı tavsiye ederim.
İnsancıklar Dostoyevski'nin yazdığı ilk eser..Ama ben buna hâlâ inanamıyorum. Nasıl ilk kitabında bir insan bu kadar başarılı olabilir. Ben kitabı çok beğendim. Hikaye şöyle; Varvara ve Makar Devuşkin adlı karakterlerimiz mektuplaşıyorlar. Ama bir aşk kitabı değil bu. İlk okumaya başladığımda "Dostoyevski aşk romanı da mı yazmış!" dedim. Ama hiç sandığım gibi gelişmedi olaylar. O mektuplarda neler neler yazılıydı. Yoksulluk, sevgi ,fedakarlık, asillik, merhamet ve daha bir çok şey.Hayata ve insanlara ve en önemlisi kendinize olan bakış açınızı değiştirecek harika bir eser. Okumanızı tavsiye ederim.
Ek: Dostoyevski bu kitabında Gogol'un "Palto" adlı eserini farklı bir şekilde eleştiriyor. Aynen olduğu gibi yazıyorum. Ben şahsen etkilendim bu bakışından. Gerçekten de okuyoruz lakin okumuyoruz!!!
" Bu konulardan niye dem vurup duruyorum? Neyi çözer bunlardan söz etmek? Bu kitabı alanlardan biri de palto mu diktirir bana? Yeni çizme mi alır? Almaz Varenka, okur hikayeyi sona erinceye kadar okuyup haz alma fikrindedir. İnsan kimi kez tüm insanlardan uzak olmayı diler, bir kabahati varmışçasına bir kıyıya çekilir, gelişigüzel bir şeye karışmaktan ödü patlar. Çünkü söylentilere adı karışsın istemez. Fakat günün birinde bir de bakmışsınız ki, özel hayatınız da, toplumsal hayatınız da edebiyatın malzemesi olmuş, kitap sayfalarına çıkmış,okunmuş, yerilmiş. "
Eminim ki Gogol da Palto' yu yazdığında aynı düşüncelerle yazmıştır. Biz okuyup zaman geçirelim diye değil. Bilinçlenelim diye.Farkına varalım diye. Güzel insan olmak yolunda okumaya, yaşamaya ve yaşatmaya devam :)
Kitabın son sayfasını da okuduktan sonra "ben neye uğradım ya, ne oldu bana,bu neydi" demek istiyorsanız kesinlikle okuyun derim. Yazarımız ilk bölümde ( yeraltı ) bir insanın iç dünyasına yolculuğa çıkarıyor bizi.İkinci bölüm de ise artık fiiliyatlar..
Bazı yerlerde kendimi gördüm sonra hayır dedim.Bu şükürsüzlük olur. Ben bu kadar acı içinde değilim.Ama çoğu yerde kahramanımızın yerine kendimi koydum. İnsanların anlayışsızlığına şaşırmadım.Ama kitabın verdiği mesajlardan birini çok iyi anladığımı düşünüyorum. Kitabı bitirdikten sonra kötü biri de olsa hiç kimseyi sözlerimle ve davranışlarımla incitmeyeceğime, aşağılamayacağıma,kınamayacağıma söz verdim. Çünkü nasıl bir etki bıraktığını bu hikayede görebiliyoruz.Dışlanmışlık hissi.. Belki de onları bu hale gelmesine bizim sadece bir bakışımız neden oluyordur. Bu acı bir bakış olsa bile. Okursanız demek istediklerimi daha iyi anlayacaksınız.
İyi okumalar dilerim efendim.
Ününden dolayı merak edip okuduğum kitaplardan biri ve hiç pişman olmadım okuduğum için :) Kitap hakkında bazı olumsuz yorumlar gördüm ama bana göre Güzel ve akıcıydı.Kitapta kahramanımız Santiago gördüğü bir rüya ile uzun bir yolculuğa çıkar, ancak bu yolculuğunda türlü şeylerle karşılaşır. Yalnız, içinde bulunduğu anları değerlendirmesini de bilir. Ama biz bazen öyle yapmıyoruz değil mi? Bir hedef belirliyoruz ve o hedef uğruna karşımıza çıkan fırsatları göremeyebiliyoruz. Bazen hırsımız bizi kör ediyor. Kaba tabirle Santiago'nun; ne istedim ne buldum, hikayesi bu. Kitap bize hem her şeyin bir dili olduğunu bir amaç için hizmet ettiğini öğretiyor. Hem her ânı değerlendirmek gerektiğini. Tabi başka şeylerde var. Ama benim için en önemli olanlar bunlardı.Bir an olur, bir şeyi çok isteriz ve onun gerçekleşmesi için mücadele ederiz.Ama o yolculuğumuzda karşımıza daha iyi bir seçenek çıkar, bizi daha mutlu edecek bir şey.E şimdi ne yapmalı.İlkinden vaz mı geçmeli.Yoksa diğerini görmezden mi gelmeli? Cidden zor bir seçim.Eğer bir insan gerçekten neyi niçin yaptığını biliyorsa huzuru elde eder. Bu yüzden çok düşünmeli,kafa yormalı.Ne istediğini bilmeli,ne için istediğini bilmeli..
İyi okumalar dilerim efendim.
