610’DA 29 YAŞINDA ÖLEN AMMONİS İÇİNEdebiyat
Rafael, şair Ammonis’in mezar yazıtı için
birkaç dize yazmanı istiyorlar.
Uyumlu, parlak bir iki söz. Bunu başaracak,
Ammonis’e, bizim şairimize yaraşır sözleri
tek yazacak sensin.
Doğal ki, onun şiirlerinden söz edeceksin—
güzelliğinden de söz et
tutkun olduğumuz ince güzelliğinden.
Senin Yunancan her zaman güzel ve müziklidir.
Şimdi bütün ustalığını göstermeni istiyoruz.
Aşkımız ve üzüncümüz yabancı bir dilde akıyor.
Mısırlı duygularını dök yabancı bir dile.
Rafael, öyle dizeler yazmalısın ki
yaşadıklarımızdan bir şeyler olmalı içinde
şiirin ritmi ve her dize göstermeli
bir İskenderiyeli bir İskenderiyeli’den söz etmekte.
Sanki zihnimde bu anının kilitli olduğu bir oda, odanın kapısında da bir nöbetçi var ve o zebani gibi nöbetçi beni asla içeri almıyor. “Bu benim hafızam, Çekil!“ diye haykırıyorum ama kılı bile kıpırdamıyor, hiç oralı olmuyor. Almıyor beni içeri! Bu, kör olmak gibi bir şey. Nöbetçiden öteye geçemedim. İçeri giremedim. 
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oyuncu menajeri Nick Green ona acıdı; Judith kendini o adamın çocuğunu taşırken buldu, sonra -bir kadının bedenine karmakarışık halde sıkışıp kalmış bir şairin kalbindeki ateşi ve şiddeti kim ölçebilir ki- bir kış gecesi kendini öldürdü.
Büyük ihtimalle on beşlerinde evlendiriliyorlardı. Bu durumda, içlerinden birinin aniden Shakespeare oyunları yazmasın son derece tuhaf olacağı sonucuna vardım. Geçmişte, mevcut zamanda, gelecekte herhangi bir kadının Shakespeare’ın dehasına sahip olmasının imkansız olduğunu söyleyen ihtiyar psikopos geldi aklıma, bu konuda gazetelere yazmıştı
Hayali olarak kadın en yüksek öneme sahip, gerçekte ise bütünüyle önemsiz. Şiire baştan sona yayılmış, ancak tarihte hiç bulunmuyor. Kurguda krallar ile fatihlerin yaşamları üzerinde hüküm kurarken, gerçekte ailesinin parmağına zorla yüzüğü geçirdiği herhangi bir oğlunun kölesiiydi. 
Otizmli çocukların temel problemlerinin etkileşim becerileri olmasına rağmen ülkemizde ve dünyada özel eğitim uygulamalarının odak noktasını maalesef bilişsel beceriler (renkler, şekiller, eşleme becerileri, temel kavramlar, okuma- yazma becerileri) oluşturmaktadır. Otizmli çocuklar klasik özel eğitim uygulamalarında (UYGULAMALI DAVRANIŞ ANALİZİ/ABA/UDA) duygudan yoksun bir robotmuş gibi varsayılarak sürekli öğretilmeye çalışılan bir makine muamelesi görürler. Bu yanlış bakış açısı otizm ve benzeri gelişimsel yetersizliklerde çocukların sınırlı yol almasına, yoğun davranış problemleri edinmesine ve dolayısıyla genel gelişimlerinin gerilemesine neden olmaktadır.
