Özgül Kosi
@oezguel
36 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
6.27 Trenini Kaçırmayın!·133 syf.·Edebiyat
10/10
2021 8. kitabı
Guylain Vignolles, ismiyle alay edilmesinden muzdarip 36 yaşında bir işçidir. Her sabah 6.27 treniyle yirmi dakikalık bir yolculuk yaparak kağıt dönüştürme fabrikasındaki hiç sevmediği işine gider. Görevi; ruhunu büsbütün satmamak için gerçek adıyla anmayı reddettiği bir kitap parçalama makinesini kullanmak ve temizlemektir. Temizleme esnasında, makinenin dişlerinden kurtulmayı başarabilmiş birkaç sayfayı tulumunun içine gizlice sıkıştırıp, sonrasında pelür kağıtlarının arasında kurutan Guylain, ertesi gün işe giderken bu metinleri trendeki diğer yolculara okur. Böylece hem kendini hem de dinleyicilerini gündelik hayatın tekdüzeliğinden kurtaran bir soluk olur.
Ben, insanın ruhunu tüketen bir sistemde kendi yöntemleriyle direnen Guylain'i, onun dostlarına (bir balık, iki insan:) gösterdiği özeni ve hayatın muhteşem bir tesadüfle karşısına çıkardığı tuvalet temizlikçisi Julie'yi çok sevdim .
Dostluk, incelikler, aşk ve direnme üzerine kısa ama çok iyi bir roman okumak isteyen herkese tavsiyemdir.
Puan vermedi·168 syf.·
2020 8. kitabı
Harriet ve David'in beşinci çocuklarının doğması hatta rahme düşmesiyle karabasana dönen rüya gibi hayatlarının ve yaptıkları seçimlerle gitgide yalnızlaşmalarının anlatıldığı, "çağdaş bir korku öyküsü" olarak nitelenmiş, bir solukta okunan kitap.
Arkadaşlık ve Büyüme Üzerine·360 syf.·Edebiyat
10/10
2019 11. kitabı
Şu kitaba gömüleyim de dünya bugün beni unutsun istiyorsun. Ah bu Lina ne yapacak şimdi diye işten eve koşa koşa geliyorsun. Beraber büyüyen bu çocukların dünyasından, durup durup kendi çocukluğuna dönüyorsun...
Kitap tüm sertliğine, şiddetine, acımasızlığına karşın insanı şefkatle ve yumuşacık sarıp sarmalıyor, içine çekiyor.
Su gibi akıcı, büyüleyici güzellikte bir anlatım... Çevirmen Eren Yücesan Cendey’i de hayranlıkla kutluyorum.
Tütüncü Çırağı·218 syf.·Edebiyat
8/10
2019 10. kitabı
Kitabın baş kahramanı Franz’ı çok sevdim. O’nun masumiyetini, sorgulamalarını, samimiyetini, duruluğunu, annesiyle o içten ilişkisini...Annesiyle mektuplaşmaları bence kitabın en hoş bölümleriydi.
Kitapta beni sarsan bir derinlik bulamasam da, Viyana’da geçen bir dönem romanı olması, 1937-38 yıllarının ağır atmosferini yansıtması ve bunu 17 yaşında iyi yürekli bir gencin algısından geçirerek usul usul yapması hoşuma gitti.
Bitki Zekası·144 syf.·Bilim
10/10
2019 8. kitabı
“Zekayı çok basitçe, hayatın getirdiği sorunları çözme kapasitesi olarak tanımladığımız anda bitkilerin böyle bir yeteneği olmadığını iddia etmek imkansız hale geliyor.”
Dünya üzerindeki biyokütlenin yüzde doksan dokuzunu oluşturan, ve 200.000 yıldan beri beraber yaşadığımız bitkiler hakkında aslında ne kadar da az şey bildiğimi fark etmemi sağlayan bu kitap hem bitkilere bambaşka bir gözle bakmamı sağladı, hem de çıkara dayalı insan ilişkilerini gayet ‘doğal’ görmeme neden oldu. Fazla idealize etmek hata diye düşündüm, doğanın işleyişi böyle...:)