ilknaz
@offilknaz
unutmuş ya da halletmiş gibi yaptığım her şeyin acısını dün gibi göğüs kafesimde saklıyorum. ağır geliyor, düşüyor omuzlarım. kimse bilmemeli ama çok yoruldum. anlayın, geçmiyor zamanla.
12 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Bir ışık yandı. Sesler işitiyorum. Birileri konuşuyor, umutsuzluk çığlıkları arasında. Ama başka yerlerde binlerce, yüzbinlerce çocuk doğuyor, geleceğin de bana gereksinmesi var. Sen öldün, ben de ölüyorum. Ama hiç önemli değil. Çünkü yaşam ölmez..."
Yeniden söyleyeyim; acıdan korkmuyorum. Hep acıyla doğarız; bizimle büyür, zamanla alışırız; kol bacak sahibi olmak kadar olağanlaşır acı çekmek. Aslında ölmekten bile korkmuyorum; çünkü insan ölürse, demek ki doğmuş, demek ki hiç yokluktan sıyrılıp çıkmış. Gerçekten korktuğum şey hiçyokluk, olmamak, yanlışlıkla bile, bir rastlantı ya da başkalarının dikkatsizliği sonucu bile olsa, hiç var olmamış olmak.