Dünyada beni seven bir şey olsaydı, tek bir şey, bir böcek, bir fare hatta ama o da mazide kalmıştı. Ona sunabileceğim en iyi şeyin portakal kabuğu olduğunu anlayınca Pedro bile terk etmişti beni.
Yaptığımız işleri çok büyütüyoruz; yazdıklarımızı, söylediklerimizi, gücümüzü, güzelliğimizi. Oysa hepimiz sınırlı bir ömre, kuvvete sahibiz. Bu acizlik içerisinde varlığımıza anlam katacak şey sadece kendimize değil, ötekinin; kalbine, acısına, derdine inanmak ve ortak olmaktır.
"Gerçek şu ki sonsuza kadar yas tutacaksınız. Sevdiğinizin kaybını atlatamayacaksınız, ama onunla yaşamayı öğreneceksiniz.İyileşeceksiniz ve acısını çektiğiniz kaybın etrafında kendinizi yeniden inşa edeceksiniz.Tekrar tam olacaksınız ama asla aynı kişi olmayacaksınız.”
E.K.Ross