Öncelikle şunu belirtmeliyim: Bu kitabı birine önerirken dikkatli olmalısınız. Önerdiğiniz kişi sizi ya çok sevecek ya da sizden nefret edecektir.
Bir erkeğin duygularını ve yaşadıklarını en çarpıcı haliyle anlattığı bir kitap. +18 demek bile yetersiz kalır; ileri yaştaki okurları bile rahatsız edebilecek düzeyde pornografik unsurlar içeriyor.Ancak kitap yalnızca bundan ibaret değil. Yer yer oldukça zekice yazılmış, güçlü bölümler de barındırıyor.
Çoğu kişi bu kitabı yeraltı edebiyatı olarak tanımlıyor ama bana kalırsa yeraltının bile daha altında bir yerde duruyor. Henry Miller’ın öfkeli ve yıkıcı dili, yaşadığı hayatla doğrudan bağlantılı. Doğduğu ülkede tutunamayan, açlıkla boğuşan ve gittiği yerde de aynı kaderi yaşayan birinin dünyaya karşı hırçınlaşmasını anlamak zor değil. Aslında tanışmak bile isteyebilirdim.
Tüm bu sebeplerle kitabı beğendim. Hatta devamında Oğlak Dönencesi’ni de en kısa sürede okuyacağım.
Sonunda bitirdim!
Bende mi terslik var emin değilim ama uzun süre sonra ilk defa bir kitabı bu kadar zor bitirdim. Hatta bir ara okurken okumaktan soğuttu diyebilirim; o süre zarfında hemen ara verip 2 farklı kitap okuyup yeniden ısındım. Belki de bana hitap etmiyor ama kesinlikle hiç beğenmedim. Bitirmek için çabalamamın sebebi okuduğum kitapları yarıda bırakmayı sevmiyorum.
Şimdi kitaba gelelim. Bu kitap hem her şeyden bahsediyor , hem de hiçbir şeyden. Nasıl oluyor bu derseniz inanın okumadan önce böyle bir kavram yoktu zihnimde. Kitapta; yazarın gençliği, cinselliğini, fakirliği, işsizliği, toplumu, sistemi eleştirmesiyle beraber en çokta içsel karmaşasından bahsediyor. Aslında bir olay yok. Kitap çoğu yerde kopuk ve bu sebeple yoruyor. Eleştirdiği sistemlerle ilgili bazı noktalara katıldığım oldu ama dediğim gibi dili çok yordu. İncelemem ancak bu kadar olabilir. Oğlak Dönencesi, bahsedilirken tek bir akıma oturtulamıyor bu sebeple araştırma gereğinde bulundum ve kitapta: modernizm, bilinç akışı tekniği ve ara ara varoşculuk etkisi , bazı yerlerde de gerçeküstücülük ile yazılmış bir eser imiş.
Sayın Henry Miller belki de bazı okurlar için çok güzel olan bu kitabın (ki bu sebeple puanı yüksek) bana asla hitap etmeyen bir kitap oldu. Seni tanıdığım bir kitap oldu ve dilerim ki son olur.
Reklam
Overrated
Ya benim kitap zevkim yok ve edebiyattan anlamıyorum ya da bu eserin anlatımı sıkıntılı. Bence ikincisi.
Hangisi yazarın kafasında kurduğu karakter ve hangisi gerçek? Artı olarak pek de bir şey anlatmıyor. Yarısı sırf düşünce.
Balzac’ı eskiden pek sevmeyen biriydim; gelin görün ki, “Sönmüş Hayaller” serisini okuduğumdan beri, kendisine karşı olan düşüncelerim tamamen değişti ve pozitif bakıyorum. Goriot Baba, ortaokulda okumuş ve şimdi düşüncemde hatırladıklarımın azlığının ayırdına varınca, tekrar okudum, iyi ki okudum, dedim.
Goriot Baba, 1819 yılında (19. yüzyıl) başlayan hikayede; Jean Goriot, iki kızlı ve hayat eşini kaybetmiş bir duldur. Kızları ve evlendirdiği damatları kendisini yanlarından istememektedir. Goriot Baba, acısını içine gömüp, onları içinde sevmeye devam eder ve bir pansiyona yerleştir.... ardından olaylar gelişir. Balzac, bu romanında ikili bir yapıyı örnek şeklinde sunuyor. Zengin/fakir çatışmasının görüntülerinin bir aile ve pansiyonda yaşayan insan ilişkileri minvalinde bizlere gösteriyor. Hikaye 1989 - 1920 yılları arasında, Fransız toplumunun alt tabaka ve üst tabaka arasındaki derin uçurumu gösteriyor. İster istemez, sizi bir maç izleyen izleyici konumuna sokan Balzac, gene ister istemez sizi taraf tutmaya zorluyor. Bir yandan yoksulluk, öte yandan ise gösterişli yaşamlar.
Baba sevgisi üzerine kurulu Goriot Baba, insan olmanın sefaleti üzerine ve baba-evlat sevgisinin sınırlarını, sinir bozucu bir şekilde zorluyor. Birkaç bölüm var ki, asabi düşüncelere kapılmamak imkânsız. Finaliyle içime yumrular oturtmuş bir eser oldu, maalesef. Fransız edebiyatının okunacak mihenk taşlarından biri. İsmail Yerguz’un çevirilerini çok beğenmem, Oğlak Yayınları’nı özellikle seçmemde etkili oldu. Şu alıntının haklılığını bilerek okuyun: “Babalar mutlu olmak istiyorlarsa hep vermelidirler. Durmadan vereceksin, budur insanı baba yapan.”
Bildiğin karanlık !
Bu kitaptan da anlıyoruz ki yazar oğlak burcu. İnsanlardan bu kadar nefret eden biriyle karşılaşmak ilginç oldu. Kitapta insanların verdiği her kararın sonu dehşete sürükledi resmen. Haksızlık ettikleri canım üzümlü kekim Lou Ji için de bir dakikalık saygı duruşu. Selam olsun sana bilge adam
Anlamlı bir Hikaye
#okudumbitti #çocukkitabı #spoiler
Bir ilkbahar günü çoban hayvanlarını otlatırken bir oğlak dünyaya gelir ama oğlak malesef yürüyemiyordur.Çoban düşünür taşınır ve oğlak için bir bisiklet yapar ve o günden sonra bisiklet ile yürümeye kırlarda koşup oynamaya başlar hatta büyüyünce iki de yavrusu olur.
Engellere rağmen oğlak hayata tutunmayı başardı.Anlamlı bir hikayeydi.
Reklam
Reklam