ogretmengineer
@ogretmengineer
Ben de dayandım zaten; bekledim, her geçen günü sayarak bekledim…
Parça parça bölüp ruhumu dağıttım bu sokaklarda. Arzularımın, hasretlerimin çocukları çıplak dolaşıyor işte şu tepelerde.
Kederlenmeksizin ve huzur içinde gidebilecek miyim bu şehirden? Yüreğimde tek bir yara izi bile taşımadan...
"Fakat benim en büyük acım bedensel değil. İçimde büyük bir şey var... Onu öteden beri biliyorum ama dışarı çıkaramıyorum: Bütün bu şeyleri yapan küçük birini oturup seyreden yüce sessiz bir benlik."
Halil Cibran
"Şimdi biliyorum artık, bütünün bir parçasıyım ben; kürenin bir parçası... Nereye uyduğumu artık keşfettim: Ben bir bakıma küreyim ve küre de ben."
Halil Cibran
Empati kurabilmek, onları anlayabilmek ve onlar gibi düşünebilmek için okunması gereken bir eser. Yazar hatırladığı her şeyi tek tek anlatıyor. Diğer insanlardan farklı olup bunun hayatına etkisini düşünmek, yaşadığı acıları an be an hatırlamak, üzüldüğünü, kıskandığını, sevdiğini, mutlu olduğunu, kısaca her şeyi hatırlamak ve yazmak. Acılarını yazabilmek... Cesaret öyküsü... Pes etmemenin öyküsü... Büyük bir başarının öyküsü... Müthiş...
