Yazarın katılmadığım iki temel hatası bulunmakta;
1 Y-CHP'nin onyıllarını çalan pasifizmin iddiaları doğrultusunda Ordu Gençliği gerçekliği es geçilmekte. Bu nedenle 12 Mart - 12 Eylül darbeleri, politik devrimlerle ve ilerici hamlelerle çorba edilmekte. Olaylara tek yönüyle bakılmakta.
2 Oligarşi dediğimiz şeyin şirketlerin ta kendisi olduğu görülememekte. Finans-Kapital'in azılı kurumlarının yönetimle bağı olmadığını tespit edememek, kitabın tüm iddiasını boşa düşürmekte.
Bu hatalar doğrultusunda halkın kendi öğrenmesine güvenmeme, Aysun Kayaizm ve CHP'ye kızıp yine CHP'nin programıyla düşünce ve davranış kendini göstermekte. Oysa iktisatçılar hesap yaparken nasıl birebir kayıt tutmak zorundaysa, iğneyi kendinden başlayıp herkese batırabilmelidir.
Yine de Kenan Işık, sorgulayan noktadadır. İlerleyen yaşa rağmen öğrenmeye açık ve "ben oldum" dememektedir. Bu sebeple 3. kez kitabını okumaktayım.