"anlıyorum diyorum. ve galiba sahiden anlıyorm. bir mezar taşını elimle siler gibi acıyla, bir acıyı tükürür gibi umutla, iç içe geçmiş karmakarışık duygularla yeniden gülümsüyorum.
evet, gülümsüyorum.
çünkü yarın var.
O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz bir şey olamazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların yüzde. Hasan Ali ToptaşGölgesizler