“Yüz yıl bekledik!..”Duygu ve Düşünce
Her insanın içinden çıkamadığı, köşeye sıkışmış hissettiği, yüzünü göğe dönüp hüznünü içine gömdüğü dönemleri vardır. Tüm çırpınışlarına rağmen elinin kolunun bağlı kaldığı, sonuca ulaşmak şöyle
Kesin oku!1000Kitap
Puan vermedi
Kurgusu ve dili çok akıcı akılda kalıcı sayfalar geçtikçe merakınız daha da artıyor. Yazarın 8 kitabı daha varmış çölde keşfedilmiş vaha gibi tavsiye ederim. 
Kübra Kar 
Gölgenin İzi
Reklam
Kitaba bir inceleme değil yazacağım bu yazı!
Kitabın en sonunda çok sevdiğim bir kitaptan, Candide’den bir alıntı yapmış yazar: “Bahçeni yetiştir.” Ve bir arkadaşı bu öğüdü örnek göstererek “Sadece hikayeni anlat” demiş. Ben de öyle yaptım, diyor yazar. Ben de buna ek olarak “iyi ki anlatmış, çokta güzel anlatmış” diyebilirim sadece. Yazarın okuduğum kitapları içinde benim en beğendiğim kitabı diyebilirim. Basit ama anlamlı…
Tavsiye edilir. Okuyun, hediye edin, okutturun, konuşun, yazın, anlatın…
Kendime not: Mutlaka tekrar oku.
Kırık Kalpli Kitaplar Kütüphanesi / On üzerinden on
Bazı Kitaplar Okunmaz, Yaşanır: Kırık Kalpli Kitaplar Kütüphanesi Üzerine
Bazı kitaplar vardır; kapağını kapattığınız anda biter. Bazıları ise son sayfasını çevirdikten sonra sizinle yürümeye devam eder. Kırık Kalpli Kitaplar Kütüphanesi tam da ikinci türden bir kitap. Sadece okunmuyor; yaşanıyor.
Uzun zamandır çocuk edebiyatında beni bu kadar içine çeken, hayal gücüyle gerçekliği bu kadar incelikle birleştiren bir kurguya rastlamamıştım. Daha ilk sayfalardan itibaren yazar, sizi görünmez bir el gibi hikâyenin içine çekiyor. Bir noktadan sonra sadece okur olmaktan çıkıyorsunuz; siz de o dünyanın bir parçası oluyorsunuz.
Kitabı okurken sık sık şunu düşündüm: “Ben gerçekten burada mıyım?” Çünkü anlatılan dünya sadece kelimelerden kurulmuş bir kurgu değil; nefes alan, yaşayan, duygusu olan bir evren gibi. Özellikle Çizgi Ötesi Dünya’nın atmosferi öylesine güçlü kurulmuş ki, sayfaları çevirdikçe insan kendini orada yürüyormuş gibi hissediyor.
Ama kitabı özel yapan şey yalnızca hayal gücü değil. Aynı zamanda çocuklara çok kıymetli bir şeyi fark ettiriyor: Kitapların yaşayan bir dünya olduğu gerçeğini. Günümüzde ekranların gölgesinde büyüyen çocuklar için okuma sevgisi kazandırmak her zamankinden daha önemli. İşte bu kitap tam da bunu başarıyor; çocuklara “kitap oku” demiyor, kitapları sevdiriyor. Aradaki fark çok büyük.
Ve belki de en güzel tarafı şu: Bu kitabı bitirdiğinizde yalnızca bir hikâyeyi tamamlamış olmuyorsunuz; içinizde kitaplara dair başka bir sevgi de büyümüş oluyor.
Buen Caminooo:)
Şükürler olsun bitti. Sanki o uzun yolu bizzat ben yürümüş ve bitirmişim gibi yorgun, mutlu ve umutluyum. Yazar Nero, sonunu bu kadar “anlamlı” ve “güsel” bağlamasaydı, kitap çok sıkıcı amaan okumayın derdim. (Ne haddime okursanız okuyun bennem:) wqjfjf) Baş roldeki karakterimiz Çiğdem, arkadaşı Ogo ile beraber, Porto’dan İspanya’ya yani Camino’ya yürümeye karar verir. Amaçları tabiki dünyanın sonu diye anılan meşhur Finisterra’ya ulaşmaktır. Aslında orası insanlar için bi çeşit kişisel gelişim yoludur ya da Nirvana’ya ulaşmak gibi bir şeydir:) Yol, onları eğitir. Her telden insanla karşılaşırlar. Bu yola çıkanların her birinin farklı sebepleri vardır; kimi hacı olmak ister, kimi aşk acısını unutmak ister, kimi arkadaşına eşlik için oradadır, kiminin gidecek yeri yoktur vs vs. Derken baş rolümüz Ç. nin ise bu yolda çok manidar ve enteresan bi sebebi vardır. Ona ulaşacak mı ulaşmayacak mı orasını diyemiyorum fekattt aptalca şeyler de olmadı değil kitapta. Ayyy bi ara bi konu netflixe dönücek sandım, bi dokandı geçti, ayyyyy öhömmmm neyse ama sonuuuuu böle üzümlü kek gibi yapıyor okuyucuyu:) nasıl bağrına basıyor anlatamammm, senin okuman ve bunu hissetmen gerekk 1K okuyucusu:) benden bu Kader:) oku ve sen de güzel duygularla kitaptan ayrılamaaa:))) ama elbet veda ediciğizzz her kipata:) hoşça kalll ev.. hoşça kal sevgili Flanöz ve Flaneur’lar.. hoşça kal asabi kurabiyem.. hoşça kal herkes..
Ve buen Camino dostlar:)
Reklam
Reklam