02.53
Bugün karne alacağım. Her okula giden Türk genci gibi. Ve bu satırları başlıkta da yazan saatte yazıyorum. Yani evet, yarın her ne kadar erken kalkacak olsam da bu saate kadar uyumadım. Karne almaya giderken bir sevinç olurdu çocukken. İşte o sevinci bir güzel yitirdik. Heyecandan değil de uyku düzenimin içinden geçtiğim için uyuyamıyorum. Devamında okuyacağın metinde de bunu net göreceksin.
Sanki okul daha dün başladı. Sanki daha dün birileriyle yollarımı ayırdım. Sanki daha dün "On birinci sınıf olduk he" dedim. Şimdi on ikinci sınıf oluyordum.
Ömür çok hızlı geçiyor. Zaman engel tanımadan akıyor. Son bir senede ömrü hayatımda almadığım kadar ölüm haberi aldım. Gencinden yaşlısına kadar. İnsan durup sorguluyor "Ben ne yapıyorum acaba?" diye. Ölüm diye bir gerçek var ve bu gerçek herkes için biraz meçhul.
Bir karne alacaktık, konu nerelere geldi. Ölüm konuşuyoruz. Fakat bu da gerekli. Hem de çok. Ölümü düşünerek, ölümü yaratan Allah'ı düşünerek bir işe başlamalı ve o işi devam ettirmeli. Asıl böyle bir işten fayda sağlanmaz mı?
Her neyse. Bir sene daha geçti ve lisedeki son seneme başlayacağım aylar sonra. İçim biraz buruk. Ama güzel olacak her şey. İnanıyorum.
Hayırla gelsin yeni sınıf düzeyim.
Bu paragraf da burada kalsın. Arşiv niyetine. :)
Oğlum sırf okul açılışında baban 3 davar kesip herkese dağıttığı için ses etmiyoruz, yarın velini çağır konuşacam.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Karneye hâlâ imza bile atmayan öğretmenin hazır olan karne köşesi.
İlçede yapılan eğitim festivali sebebiyle yıl sonu iş ve işlemleri bitmedi. Haliyle karneleri bile henüz göremedim.
Alan değişikliği olursa haber edin okul öncesi ya da teknoloji tasarım dersine geçiş yapabilirim. Branşımın dışında bütün işlere ele attım.
Adem , yasak elmanın tadına bakmasaydı , seçim yapabilme özgürlüğünü görmeyecekti. Tekâmül yolculuğundaki sabrı erdemi , bekleyişi ve sondaki tekrar affı görmeyecekti. Merhameti bilmeyecekti .Onun hatası yasak bir seyi yapmak değildi. O bir dönüşümün eseriydi. O elmayı yemeseydi dünya hayatı bir okul olmaycaktı .O bu okulun en güzide öğrencisidir
Bazı öğretmenler garip varlıklar vesselam... Mesleki deformasyonları üniversitedeki okul staj zamanlarından başlıyor. Kendilerini herkesten üstün görme halleri ve herkese ders verme gibi bir mesleki deformasyonları çok bariz oluyor.
Buaradaburadayım1000Kitap
Bundan dört yıl önce burada hesap açtığımda; kitaplar hakkında konuşan, hayat deneyimlerini paylaşan, gerçekten arkadaş edinebileceğim kaliteli bir ortam hakimdi. Ancak okul ve hayat koşuşturması derken platformdan uzaklaştım. Geçen Aralık ayında hesabım tekrar aklıma geldi; hem uzun zamandır kitap okumuyordum hem de düzenli yazmayı özlemiştim, bu yüzden geri dönmek istedim.
Fakat döndüğümde buranın artık eskisi gibi olmadığını gördüm. Gelen onlarca cinsel içerikli sohbet ve mesaj isteği yüzünden hesabımı kapatmak mecburiyetinde kaldım. Aradan aylar geçti ve düşündüm: Burası, biz geri çekildiğimiz için bu kadar koptu. Şimdi onlara inat o eski kaliteyi yeniden var etme ve buraya sahip çıkma zamanı. İşte bu yüzden buradayım.
Kısaca, kimse pes ettiğimi falan sanmasın; sizlere inat buradayım. Yazmaya, okumaya ve paylaşmaya devam edeceğim.