“…… Bak Roark, senin bir yanın var… Beni korkutan bir yanın. Sorun yarattığın için değil. Sırf kendine dikkat çekmek için teşhircilik yapmaya, farklı olmaya kalkan biri olsan durum değişik olurdu. Topluma karşı çıkmak, onu eğlendirmek, bu arada da yan gösterinin biletlerini satmak bir spor haline geldi artık. Ama senin durumun o değil. Sen işine aşıksın. Tanrı yardımcın olsun, seviyorsun yaptığın işi. İşte bu, senin üzerinde bir lanet. Alnındaki o damgayı herkes görebiliyor. Sokaktaki insanlara hiç bakıyor musun? Korkmuyor musun onlardan? Onların özü, işini seven insana duydukları nefretten ibaret. Tek korktukları tip o. Nedenini bilmiyorum. Kendini onların her birine apaçık gösteriyorsun, Roark.”