"Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg'u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapmayı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam Dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Sahip, istediğini yapma gücüne sahiptir, fakat hiçbir şey yapmaz, çünkü işi hep esir yapar. Esir yaptığı işler yoluyla kendini öğrenme fırsatı bulmaktadır, ama yaptığı bütün işleri, kendisi için değil, hep sahibi için yapar.
Resûl-i Ekrem Efendimiz buyurmuştu ki: "Allah ile bizim aramıza ne bir şeriat sahibi peygamber, ne bir melek, ne de bir rûh sığar." Artık bunu siz düşünün.