"Satranç hayat gibidir. Her parçanın kendi işlevi vardır. Bazıları zayıftır, bazıları ise güçlü. Bazıları oyunun başında işine yarar, bazılarıysa sonunda. Ama kazanmak için hepsini kullanmak zorundasın. Aynen hayatta olduğu gibi, satrançta skor tutulmaz. On parçanı kaybedip yine de kazanabilirsin oyunu."
''En sonunda, ''Senin yaşındayken ben de öyle düşünüyordum,'' dedi. ''Ama tek tür bir insan varsa, neden birbirleriyle anlaşamıyorlar? Hepsi aynıysa, neden birbirlerinden ölesiye nefret ediyorlar? ''
'' Tüh! Ama boşver! Demek ki böyle olması gerekiyor... Her yıl belli bir yüzde harcanmalıymış ki, geri kalanlara engel olunmasın, rahat edebilsinler.. Yüzde, ha! ''