“Surname, Osmanlı dönemi Türk edebiyatında şenlikler hakkında yazılan edebî metinlerin genel adıdır. Osmanlı döneminde padişah çocuklarının doğum ve sünnet törenleriyle padişah kızlarının düğün törenlerini anlatan manzum, mensur ya da manzum-mensur karışık yazılan eserler genellikle Surnâme adını taşır.” Padişah üç şehzadenin sünnet düğünü için Osmanlı’da şimdiye kadar görülmemiş ve 15 gün sürecek kutlamalar için Defterdarı görevlendirir. Savaştan zafer ile dönen ordunun sevincini yaşarken, savaşta sadrazamının şehit olduğu haberini alan padişah, kutlamaların biriminde yeni sadrazamın kim olacağına karar verecektir? Geçmişte yedikleri içtikleri ayrı olmayan eski dostlar Defterdar ve Kazasker, padişahın gözüne girebilmek için birbirlerinin kuyusunu kazmaya başlarlar, nitekim bu makamı birisi para için diğeri güç için istemektedir. Yalnız ikisinin de unuttukları husus karanlık geçmişlerinin ayaklarına dolanacak olmasıdır. Karanlık geçmişlerinde canlarını yaktıkları, Hasan Nasrettin, Hüseyin Nusrettin kardeşler, arkadaşları Zeyrek Şabanı, Visal Banu’yu ve Dobra Hatunu hesaba katmamışlardır. Roman para ve güç için insanın neleri harcayabileceğini, bunun yanında haksızlığa dik duracak insanların, adil yöneticiler sayesinde toplumda nasıl bir enerji yaratabileceği, her şeyin başının adil olmak ve hak yememekten geçtiğini çok güzel bir şekilde anlatmış.